Galut lub Golus (hebr. גלות) – wygnanie, wypędzenie Żydów z kraju (Palestyna, Izrael) i ich pobyt na obczyźnie.

Jemeńscy Żydzi wędrują do Adenu

Diaspora żydowska rozpoczęła się w VI wieku p.n.e. niewolą babilońską, a następnie w 135, kiedy upadło powstanie Szymona Bar Kochby, a cesarz Hadrian wydał Żydom zakaz wstępu do Jerozolimy, w rezultacie czego zostali rozproszeni po całym Imperium Rzymskim[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. galut, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-07-06].
  2. Rafał Żebrowski: Galut (Polski Słownik Judaistyczny) (pol.). jhi.pl. [dostęp 2020-07-06].