Otwórz menu główne

George Hilsdon

angielski piłkarz

George Richard „Gatling Gun” Hilsdon (ur. 10 sierpnia 1885 w Wielkim Londynie, zm. 10 września 1941 w Leicester) – angielski piłkarz grający niegdyś na pozycji napastnika. Nosił przydomek Gatling Gun z powodu zdolności do częstego zdobywania bramek. Jego brat, Jack Hilsdon, w ówczesnych czasach również był piłkarzem i występował w West Ham United.

George Hilsdon
ilustracja
Pełne imię i nazwisko George Richard Hilsdon
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1885
Wielki Londyn
Data i miejsce śmierci 10 września 1941
Leicester
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1904–1906 West Ham United 16 (7)
1906–1912 Chelsea 150 (98)
1912–1915 West Ham United 69 (24)
W sumie: 235 (129)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1907–1909  Anglia 8 (14)

Hilsdon do Chelsea trafił w 1906 roku z West Ham United w którego barwach rozegrał w lidze 16 meczów i strzelił siedem goli. W swoim debiucie w drużynie The Blues zdobył pięć bramek w wygranym 9:2 spotkaniu z Glossop North End. 11 stycznia 1908 roku sześciokrotnie trafiał do siatki Worksop Town F.C. w spotkaniu Pucharu Anglii. Ten wynik jest niepobitym do dziś rekordem Chelsea, jeśli chodzi o gole strzelone w jednym meczu. W jednym z programów meczowych został opisany jako „żywy dowód na to, że nie trzeba się urodzić na północ od rzeki Tweed aby stać się wspaniałym piłkarzem”.

W swoim pierwszym sezonie spędzonym na Stamford Bridge Hilsdon strzelił 27 goli czym w znacznym stopniu przyczynił się do pierwszego w historii awansu Chelsea do First Division. W przeciągu następnych trzech lat zaliczył 75 trafień w 99 spotkaniach. Jego późniejsza kariera w The Blues była hamowana przez częste kontuzje oraz życiowe problemy (walka z alkoholizmem), jednakże w sezonie 1910/11 zdołał strzelić 19 goli. Hilsdon został pierwszym graczem The Pensioners który zdobył ponad 100 bramek, zaś występy w Chelsea zakończył ze 107 trafieniami w 164 grach i na liście najskuteczniejszych zawodników The Blues zajmuje obecnie dziewiąte miejsce.

Dobre występy w klubie spowodowały, że Hilsdon był powoływany do reprezentacji swojego kraju, w której często grał ze swoim klubowym kolegą, Jimmym Windridgem. W kadrze zadebiutował 16 lutego 1907 w spotkaniu z Irlandią. Łącznie strzelił 14 goli, w tym cztery w meczu z Węgrami latem 1908 roku. Ostatni występ w barwach narodowych zaliczył w lutym 1909 roku, kiedy to zagrał w pojedynku z Irlandią. Zdobył wówczas dwie bramki które dały Anglikom zwycięstwo 4:0.

W 1912 roku Hilsdon powrócił do swojego macierzystego klubu, West Hamu i w sezonie 1912/13 został jego najlepszym strzelcem w wynikiem 17 goli w 36 grach. W Młotach występował przez trzy lata, po czym w 1915 roku zakończył swoją karierę.

Gdy wybuchła wojna Hilsdon nie zamierzał iść do wojska. Jego pasją niezmiennie pozostawała piłka, w którą wciąż grywał we wschodnim Londynie. Policja zaprowadziła go jednak siłą do ośrodka poboru i wówczas został wcielony do armii. Po wojnie definitywnie zakończył swoją karierę i zajął się prowadzeniem pubu. Zmarł w Leicester w 1941 roku, a na jego pogrzeb przybyły zaledwie cztery osoby. Nie doczekał się swojego nagrobka, żaden kamień nie zdobi jego grobu. Tylko powietrzny wiatraczek uformowany w sylwetkę piłkarza i umieszczony na wschodniej trybunie Stamford Bridge przypomina, że niegdyś występował tam taki zawodnik.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj