Giulio Cesare Sacchetti

Giulio Cesare Sacchetti (ur. 1586 r. w Rzymie, zm. 28 czerwca 1663 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał.

Giulio Cesare Sacchetti
Kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

1586
Rzym

Data i miejsce śmierci

28 czerwca 1663
Rzym

Biskup Fano
Okres sprawowania

1627–1635

Prefekt Kongregacji Soborowej
Okres sprawowania

1661–1663

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

10 grudnia 1623

Kreacja kardynalska

19 stycznia 1626
Urban VIII

Kościół tytularny

S. Susanna
S. Maria in Trastevere

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

10 grudnia 1623

Konsekrator

Agostino Spinola Basadone

Współkonsekratorzy

Ottavio Accoramboni
Diego Merino

ŻyciorysEdytuj

Był prefektem: Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości (od 1640), Świętej Kongregacji Kościelnych Immunitetów, Świętej Kongregacji ds. Obrzędów. W 1656 stał także na czele doraźnie utworzonej kongregacji do zwalczania epidemii dżumy w Państwie Kościelnym, a w 1661 został prefektem Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego. Legat w Ferrarze 1627-31 i Bolonii 1637-40. Uczestnik dwóch konklawe, za każdym razem wymieniany w gronie papabili. Pierwszy spośród kandydatów na papieża, wobec którego zastosowano oficjalną ekskluzywę.

Początkowo był biskupem Gravina (1623-26) i Fano (1626-35) oraz nuncjuszem apostolskim w Hiszpanii (1624-26). Kapelusz kardynalski przyjął z rąk Urbana VIII podczas konsystorza 19 stycznia 1626 r. Wpierw kardynał prezbiter S. Susannae (1626-52) i Santa Maria in Trastevere (1652), później kardynał biskup Frascati (1652-55) i Sabiny (1655-63). Podczas konklawe 1644 uznawany był za faworyta, jednak kardynał Gil Carrillo de Albornoz w imieniu króla Hiszpanii Filipa IV Habsburga zgłosił oficjalne weto wobec ewentualnego wyboru Sacchettiego. Stronnicy faworyta początkowo próbowali zlekceważyć ekskluzywę, ostatecznie jednak zmuszeni byli ustąpić. Ponownie wysuwano jego kandydaturę na konklawe 1655. Przez kilka tur otrzymywał 33 głosy, zatem do wymaganej większości brakowało ok. 10 głosów. Nie został wybrany, gdyż Hiszpanie oznajmili, że zgłoszone na poprzednim konklawe weto nie zostało wycofane i król Hiszpanii nadal nie akceptuje jego kandydatury. Choć tym razem deklaracja ta nie miała uroczystej formy ekskluzywy, faktycznie odniosła taki sam skutek.

BibliografiaEdytuj