Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie

budynek w Warszawie

Gmach Centrali Ogrodniczej, Biurowiec Centrali Ogrodniczej i Metrobudowy[1] – pierwotna nazwa budynku biurowego w Warszawie, usytuowanego na rogu ulic: Marszałkowskiej i Wilczej.

Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie
Ilustracja
Budynek przy ul. Marszałkowskiej 77/79
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Marszałkowska 77/79 (ul. Wilcza 38/40)
Typ budynku biurowiec
Styl architektoniczny socrealizm
Architekt Pingwiny
Kondygnacje 8
Ukończenie budowy 1950
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek Centrali Ogrodniczej w Warszawie”
Ziemia52°13′29,5″N 21°00′51,0″E/52,224861 21,014167

Projekt i budowaEdytuj

Zaprojektowany został w latach 1948-1949 przez zespół Pingwinów tworzony przez: Stefana Hołówkę, Tadeusza Iskierkę, Konstantego i Konstantego Kokozowów, Bogumiła Płacheckiego i Jerzego Wasilewskiego. Miał być pierwszym budynkiem stanowiącym nową linię poszerzonej ulicy Marszałkowskiej i uzupełnić pierzeję między ulicami Wilczą i Hożą po stronie zachodniej[2].

Pierwotna wersja projektu zakładała uwidoczniony w fasadzie szkielet konstrukcji dzielony pasami piaskowca na pola wypełnione gruzową licówką. W 1950 połowa budynku była już w stanie surowym, jednakże architekci otrzymali polecenie dostosowania go do założeń Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej (MDM). W efekcie zmuszeni zostali do pogrubienie wybudowanych już murów o 70 cm. Zrezygnowano również z rzeźb figuralnych zwieńczających attykę. Projekt zrealizowano w bardzo zredukowanej formie (z wyjątkiem segmentu od ul. Wilczej). Na elewacji zamiast cegły licówki zastosowano luźno rozrzucone występujące przed lico prostokątne ceglane główki, tworzące na układ ukośnej siatki[2].

Inne informacjeEdytuj

  • W październiku 2013 pod ten adres przeniosło się Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Seminarium „Spacerkiem po Warszawie”. Wielcy architekci XX w. – „Pingwiny” oraz Jerzy Hryniewiecki, Zbigniew Ihnatowicz, Wojciech Zabłocki, Wacław Zalewski – Warszawa, 10 kwietnia 2014. warszawa.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-10-13].
  2. a b Jarosław Zieliński: Realizm socjalistyczny w Warszawie. Urbanistyka i architektura. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2009, s. 188-189. ISBN 978-83-927791-3-1.
  3. Witold Pietrusiewicz: Zmiana adresu biura architektury i planowania przestrzennego. architektura.um.warszawa.pl, 2013-10-02. [dostęp 2018-10-13].