Gorsachius

Gorsachiusrodzaj ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae).

Gorsachius[1]
Bonaparte, 1855[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – ślepowron orientalny (G. melanolophus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd czaplowce
Rodzina czaplowate
Rodzaj Gorsachius
Typ nomenklatoryczny

Nycticorax goisagi Temminck, 1836

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[8].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 45–56 cm, rozpiętość skrzydeł 86–87 cm; masa ciała 377–451 g[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Limnophylax: gr. λιμνη limnē „bagno”; φυλαξ phulax, φυλακος phulakos „strażnik”, od φυλασσω phulassō „pilnować”[9]. Nomen nudum.
  • Gorsachius: epitet gatunkowy Ardea goisagi Temminck, 1836; jap. nazwa Goi-Sagi dla ślepowrona zwyczajnego, od goi „piąta ranga”, od go „piąty”; i „ranga”; Sagi „czapla”. W klasycznym japońskim folklorze wszechmocny cesarz Daigo (panował w latach 897–930) rozkazał wasalowi schwytać ślepowrona. Po usłyszeniu polecenia cesarskiego czapla poddała się i dała się schwytać. Cesarz był zadowolony, że ślepowron potwierdził jego wszechmoc nad naturą i człowiekiem, dlatego przyznał ptakowi tytuł „króla czapli”, nadał mu piątą rangę na jego dworze, oraz wypuścił go na wolność[9].
  • Calherodius: gr. καλος kalos „piękny”; ερωδιος erōdios „czapla”[9]. Gatunek typowy: Ardea leuconotus Wagler, 1927.
  • Butio: łac. butio, butionis „bąk”[9]. Nowa nazwa dla Gorsachius Bonaparte, 1855 ze względu na puryzm.
  • Caloardea: gr. καλος kalos „piękny”; łac. ardea „czapla”[9]. Gatunek typowy: Ardea leuconotus Wagler, 1927.
  • Oroanassa: gr. ορος oros, ορεος oreos „góra” (tj. Five-finger Mountain (obecnie Wuzhi Shān), Hajnan, Chiny); ανασσα anassa „królowa, dama”, od αναξ anax, ανακτος anaktos „król”[9]. Gatunek typowy: Nycticorax magnificus Ogilvie-Grant, 1899.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

PrzypisyEdytuj

  1. Gorsachius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Bonaparte 1850 ↓, s. 138.
  3. H. Boie: Briefe geschr. aus Ostinden. W: N.N. Falck: Neues staatsbürgerliches Magazin mit besonderer Rücksicht auf die Herzogthümer Schleswig, Holstein und Lauenburg. Schleswig: 1832, s. 489. (niem.)
  4. Bonaparte 1850 ↓, s. 139.
  5. A. Reichenow. Systematische Uebersicht der Schreitvögel (Gressores), einer natürlichen, die Ibidae, Giconidae, Phoenicopteridae, Scopidae, Balaenicipidae und Ardeidae umfassenden Ordnung. „Journal für Ornithologie”. Vierte folge. 25, s. 246, 277, 1877 (niem.). 
  6. A. Roberts. Some changes in nomenclature, new records of migrants and new forms of S. African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 11 (4), s. 219, 1926 (ang.). 
  7. J.L. Peters. Notes on some night herons. „Proceedings of the Boston Society of Natural History”. 39 (7), s. 275, 1930 (ang.). 
  8. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Herons, Egrets, and Bitterns (Ardeidae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.ardeid1.01. [dostęp 2020-05-24]. (ang.)  
  9. a b c d e f Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2016-03-19). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-08-30].

BibliografiaEdytuj