Grzegorz Łakota

Grzegorz Łakota, ukr. Григорій Іванович Лакота, trans. Hryhorij Iwanowycz Łakota (ur. 31 stycznia 1883 w Hołodówce, zm. 12 listopada 1950 w łagrze Abez koło Workuty) – błogosławiony Kościoła katolickiego, biskup pomocniczy greckokatolickiej eparchii przemyskiej, męczennik.

Grzegorz Łakota
Григорій Лакота
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1883
Hołodówka, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 12 listopada 1950
łagier Abez koło Workuty
biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania od 1926
rektor greckokatolickiego seminarium duchownego w Przemyślu
Okres sprawowania 1918–1926
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Prezbiterat 1908
Chirotonia biskupia 16 maja 1926
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 maja 1926
Konsekrator Jozafat Kocyłowski
Współkonsekratorzy Josyf Bocian
Anatol Wincenty Nowak
Błogosławiony
Grzegorz Łakota
biskup męczennik
Ilustracja
Bp Hryhorij Łakota po aresztowaniu przez NKWD w 1946
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 27 czerwca 2001
Lwów
przez Jana Pawła II

ŻyciorysEdytuj

Studiował we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w Przemyślu w 1908 roku. 2 lipca 1913 roku uzyskał stopień doktora teologii na Uniwersytecie Wiedeńskim na podstawie pracy pt. Die Bedeutung der Bergpredigt bei Matthäus[1]. Od 1913 był profesorem Seminarium Duchownego w Przemyślu, następnie jego rektorem (1918–1926). 16 maja 1926 roku otrzymał sakrę biskupią i został mianowany biskupem pomocniczym w Przemyślu. W maju 1933 roku został mianowany biskupem ordynariuszem nowo utworzonej diecezji dla Łemków w Sanoku[2]. Siedzibę urzędu otrzymał na zamku w Sanoku[3].

27 czerwca 1946 roku został aresztowany, skazany na 10 lat łagru i wywieziony do Workuty. Zmarł w obozie koncentracyjnym 12 listopada 1950.

Biskup Grzegorz został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 na hipodromie we Lwowie podczas Liturgii, połączonej z beatyfikacjami 27 nowomęczenników greckokatolickich, odprawionej w obrządku bizantyjsko-ukraińskim, podczas pielgrzymki Jana Pawła II na Ukrainę[4][5].

PrzypisyEdytuj

LiteraturaEdytuj