Halina Karnkowska z domu Sułowska (ur. 14 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 20 września 1980) – przewodnik turystyczny, działacz opieki nad zabytkami.

Halina Karnkowska
Halina Sułowska
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1907
Warszawa
Data śmierci 20 września 1980
Zawód, zajęcie inżynier rolnik
Odznaczenia
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Złota Honorowa Odznaka PTTK

Inżynier rolnik, absolwentka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Przed przejściem na emeryturę była dyrektorem Łódzkiego Przedsiębiorstwa Ogrodniczego. Do PTTK wstąpiła w 1951. W latach 1956–1980 była członkiem Zarządu Oddziału PTTK w Łodzi (w tym przez trzy kadencje członkiem prezydium Zarządu Oddziału, a przez jedną kadencję skarbnikiem Oddziału). W latach 1958–1980 była także członkiem Zarządu Okręgu PTTK w Łodzi i od 1975 Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Łodzi. W latach 1959–1964 była członkiem redakcji Biuletynu Zarządu Okręgu PTTK w Łodzi – obecnego "Wędrownika".

W 1951 po pierwszym w PTTK kursie przewodników miejskich uzyskała uprawnienia przewodnika. Przez prawie 50 lat była czynnym przewodnikiem z uprawnieniami I (najwyższej) klasy na teren całej Polski. Nasilająca się krótkowzroczność nie przeszkadzała jej w działaniach, choć pod koniec życia mocno je utrudniała.

W latach 1959–1964 członek redakcji Biuletynu PTTK (istnieje do dziś, nosi teraz nazwę "Wędrownik", jest kwartalnikiem Łódzkiego PTTK, niedawno ukazał się numer 400).

W latach 1956–1967 była przewodniczącą Komisji Ochrony Przyrody Łódzkiego Oddziału PTTK.

Realizowała się jednak najpełniej w społecznych działaniach ochrony zabytków. W 1959 była współorganizatorką i do końca życia przewodniczącą Oddziałowej Komisji Opieki nad Zabytkami. Od 1975 była również przewodniczącą Wojewódzkiej Komisji Opieki nad Zabytkami. Ogromne były jej zasługi w stworzeniu sieci Społecznych Opiekunów Zabytków w Łodzi i w województwie łódzkim. Wykazywała niezwykłą energię i zaangażowanie w organizowanie szkoleń, prelekcji oraz okręgowych a potem wojewódzkich zlotów Społecznych Opiekunów Zabytków, czynnie uczestnicząc w Ogólnopolskich Zlotach Społecznych Opiekunów Zabytków. Szczególnie ważnym jej osiągnięciem było stworzenie sieci młodzieżowych zespołów opiekunów zabytków.

Odznaczona była wieloma odznaczeniami organizacyjnymi i resortowymi:

Zmarła nagle 20 września 1980, pochowana jest na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi w części katolickiej.

BibliografiaEdytuj

  • Materiały Komisji Historii Oddziału Łódzkiego PTTK i Komisji Historycznej Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Łodzi
  • Słownik biograficzny łódzkich działaczy krajoznawstwa i turystyki pr. zb. pod red. Jacka K. Ciesielskiego Łódź 1985
  • 70 lat społecznej turystyki i krajoznawstwa w województwie łódzkim, pr. zb. pod red. Kazimierza Hempla, Łódź 1979
  • Historia Oddziału Łódzkiego PTTK 1909–2009, pr. zb. pod red. Edmunda Witkowskiego, Elżbiety Korczak, Jolanty Grońskiej, Adama Arndta, Łódź 2009
  • Lechosław Fularski, 50 lat Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Łódź, 2001
  • Społeczna Opieka nad Zabytkami PTTK 1992, pr. zb. pod red.: Jerzy Ferdynand Adamski, Wiesław Cichy, Franciszek Midura, Brzozów-Warszawa 1992, ​ISBN 83-900733-5-8