Otwórz menu główne

Helena Chłopek z domu Świtałówna, ur. 4 kwietnia 1917 w Rozalinie, zm. 18 listopada 2007 w Chrzanowie - polska poetka i autorka opowiadań. W swojej twórczości inspirowała się folklorem, przyrodą, tradycjami wiejskimi, religią.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Zadebiutowała pod panieńskim nazwiskiem w roku 1936 w tygodniku Niedziela. Bogaty zbiór własnych rękopisów utraciła w pożarze po wybuchu II wojny światowej. Wysiedlona z Rozalina w 1940, zamieszkała wraz z mężem w Chrzanowie i na wiele lat porzuciła działalność literacką.

W roku 1971 powróciła do pisarstwa wiążąc się z żywiecką Grupą Literacką "Gronie". Jej wiersze i opowiadania ukazywały się m.in. w pismach: Zielony Sztandar, Kamen, Niedziela, Gość Niedzielny, Karta Groni, Przewodnik Katolicki, Za i Przeciw.

Należała do Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie i Grupy Twórczej Cumulus w Chrzanowie.

BibliografiaEdytuj

Tomiki poetyckieEdytuj

  • Z rozalińskich łanów (1981)
  • Powroty (1984)
  • Okruchy (1989)

ProzaEdytuj

  • Za miastem (1996)

NagrodyEdytuj

  • I nagroda w konkursie Dzieci Zamojszczyzny (Lublin 1980)
  • Tytuł Zasłużony Działacz Kultury przyznany przez Ministerstwo Kultury (1994)
  • Nagroda Burmistrza miasta Chrzanowa za całokształt działalności kulturalnej (1999)
  • I nagroda w Turnieju Jednego Wiersza (Chrzanów 2000)
  • Nagroda im. Oskara Kolberga przyznana przez Ministerstwo Kultury (2001)