Otwórz menu główne

Henryk Mażul (poeta)

Henryk Mażul (ur. 1 stycznia 1953 we wsi Budy na Wileńszczyźnie) – polski poeta. Po ukończeniu Mejszagolskiej Szkoły Średniej zdobył dyplom polonisty Wileńskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym. Jako poeta debiutował jeszcze jako student w 1972 na łamach Czerwonego Sztandaru.Swoje utwory publikował w kilku antologiach poetyckich m.in. w 1985 w tomiku zbiorowym „Sponad Wilii cichych fal” oraz tomikach „Doszukać się orła”, „Iliady” i „22 wiersze”. Na początku dziewiątej dekady XX wieku aktywnie się udzielał w biało-czerwonym odrodzeniu nad Wilią. Był jednym z animatorów współczesnego polskiego środowiska literackiego. Zebrał i wydał w tomie „Kontrasty i analogie” – spuściznę literacką tragicznie zmarłego poety wileńskiego Sławomira Worotyńskiego. Pracę zawodową zaczął jako dziennikarz Czerwonego Sztandaru (obecnie Kurier Wileński). Publikował także jako poeta i eseista w Naszej Gazecie, w której okresowo był redaktorem, Magazynie Wileńskim i Znad Wilii. Aktualnie jest związany z Tygodnikiem Wileńszczyzny. Ze względu na datę urodzin, należy do tzw. pokolenia 1950 literatury polskiej, które obok niego reprezentują tacy poeci wileńscy, jak Romuald Mieczkowski (1950) czy Józef Szostakowski (1953).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj