Hruba Turnia (słow. Hrubá veža, niem. Dicker Turm, węg. Vastagtorony, 2091 m n.p.m.) – odosobniona, wybitna turnia rozdzielająca Dolinę Świstową i Dolinę Litworową w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Wielickiego Szczytu oddzielona jest głęboko wciętą Litworową Przehybą, przez którą przechodzi znakowany niebiesko szlak turystyczny prowadzący z Łysej Polany przez Dolinę Białej Wody na Rohatkę.

Hruba Turnia
Ilustracja
Masyw Hrubej Turni
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2091 m n.p.m.
Pierwsze wejście 17 lipca 1906
Zygmunt Klemensiewicz, Roman Kordys i Jerzy Maślanka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Hruba Turnia
Hruba Turnia
Ziemia49°10′53″N 20°07′49″E/49,181389 20,130278
Północno-zachodnia grań Hrubej Turni (podpisane obiekty)

Hruba Turnia jest turnią dwuwierzchołkową, jej południowo-wschodni wierzchołek jest nieco wyższy od mało wybitnego wierzchołka północno-zachodniego. Odchodzą od niej dwie granie: krótka północno-wschodnia o charakterze grzędy ze Świstową Kopką, oddzieloną od szczytu Świstowym Przechodem, oraz długa północno-zachodnia, w której znajduje się kilka podrzędnych obiektów (od Hrubej Turni na północny zachód):

Hruby Róg jest wierzchołkiem zwornikowym, na nim grań rozchodzi się na południowy i północny zachód. W odnodze północno-zachodniej położone są Hrube Wrótka i Dwojaki. Z kolei z grani opadającej z Hrubej Turni na Litworową Przehybę znajduje się jeszcze drugie siodło – Wyżnia Litworowa Przehyba.

Na wierzchołek Hrubej Turni nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest dostępna jedynie dla taterników. Dla nich najciekawszą i najtrudniejszą jest jej południowa ściana opadająca w kierunku Doliny Litworowej. Ma ona ok. 200 m wysokości, jej urwiskami poprowadzonych jest kilka interesujących dróg wspinaczkowych.

Nazwa Hrubej Turni i innych obiektów w jej masywie pochodzi od masywnego kształtu. Istnieją duże niezgodności co do jej wysokości. Według szczegółowych austriackich pomiarów kartograficznych z lat 1895–1897 miała ona wysokość 2096 m, najnowsze pomiary słowackie podają 2091 m, zaś na mapach i w przewodnikach zwykle podawana jest wysokość 2086 m i nie wiadomo, skąd ta wysokość pochodzi[1].

HistoriaEdytuj

Pierwsze odnotowane wejścia turystyczne:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIII. Litworowy Szczyt – Staroleśna Szczerbina. Warszawa: Sport i Turystyka, 1967, s. 61–64.