Hymn Palestyny

Biladi (pol. „Mój Kraj”), nazywany również Hymnem Palestyńskiej Rewolucji, został w 1996 roku przyjęty jako hymn Autonomii Palestyńskiej.

فدائي Fidaʼī
Biladi
Mój Kraj
ilustracja
Autonomia

 Palestyna

Tekst

Said Al Muzayin

Muzyka

Ali Ismael

Lata obowiązywania

1996–

Jako hymn Palestyńczyków został przyjęty uchwałą Palestyńskiego Zgromadzenia Narodowego (ang. Palestinian National Council) w 1996 roku, zgodnie z artykułem 31 Palestyńskiej Deklaracji Niepodległości z 1988 roku. Autorem słów jest Said Al Muzayin, znany również jako Fata Al Thawra. Muzykę skomponował egipski kompozytor Ali Ismael.

Od roku 1936 Palestyńczycy uznawali jako nieoficjalny hymn Mawtini (arab. ‏موطني‎, „Moja Ojczyzna”). Pieśń tę skomponował libański kompozytor Mohammad Flaifel, do słów Ibrahima Touqana. Pieśń Mawtini nie jest tożsama z obecnym oficjalnym hymnem Autonomii Palestyńskiej.

SłowaEdytuj

بلادي يا أرضي يا أرض الجدود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بعزمي وناري وبركان ثأري وأشواق دمي لأرضي وداري

صعدت الجبال وخضت النضال

قهرت المحال عبرت الحدود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بعزم الرياح ونار السلاح وإصرار شعبي بأرض الكفاح فلسطين

داري فلسطين ناري فلسطين

ثأري وأرض الصمود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بحق القسم تحت ظل العلم

بأرضي وشعبي ونار الألم سأحيا فدائي

وأمضي فدائي وأقضي فدائي

الى أن تعود بلادي

بلادي يا شعب الخلود


Polskie tłumaczenie[potrzebny przypis]Edytuj

Fidai, fidai, fidai – o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai – o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
Z uporem i ogniem i zemsty mej gromem
i krwi mej tęsknotą za ziemią i domem
na góry się wspiąłem i walkę podjąłem
skruszyłem kajdany, przemogłem zły los.
Fidai, fidai, fidai – o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai – o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
W porywach wichury rozległy się salwy,
nasz naród bój podjął, by światu oznajmić:
mój dom – Palestyna, mój kraj – Palestyna
i ziemia jedyna i zemsty mej zew.. .
Fidai, fidai, fidai – o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai – o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
Z przysięgą niezłomną i gniewem ogromnym,
pod cieniem sztandaru, na ból swój niepomny
żyć będę, fidai, i pójdę, fidai
aż wrócę do kraju, gdzie został mój dom.

Linki zewnętrzneEdytuj