I bitwa pod Ypres

I bitwa pod Ypres – pierwsza większa bitwa I wojny światowej, stoczona w październiku i listopadzie 1914 roku. Część tzw. wyścigu do morza.

I bitwa pod Ypres
I wojna światowa, front zachodni
Ilustracja
I bitwa pod Ypres
Czas 19 października22 listopada 1914
Miejsce okolice miasta Ypres
Terytorium Belgia
Wynik zwycięstwo Ententy
Strony konfliktu
 Imperium brytyjskie
 Francja
 Belgia
 Cesarstwo Niemieckie
Dowódcy
John French
Ferdinand Foch
Erich von Falkenhayn
Siły
163 897
3 989 103
Belgia 247 000
5 400 000
Straty
108 tys. (Anglia 58 tys. Francja 50 tys.) 130 tys.
Położenie na mapie Belgii
Mapa konturowa Belgii, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
50°51′50,76″N 2°53′44,16″E/50,864100 2,895600

Brytyjski Korpus Ekspedycyjny pod wodzą marszałka Johna Frencha został przerzucony na północ i zasilony dwiema nowymi dywizjami, które właśnie wylądowały w Belgii. W pobliżu miasta Ypres napotkano i zatrzymano oddziały niemieckie. Belgowie otworzyli śluzy rzeki Yser, zalewając nisko położone tereny i powstrzymując Niemców przed dalszym marszem. Miasto Ypres zostało zniszczone atakami lotniczymi i artyleryjskimi.

Niemcy nazwali bitwę „rzezią niewiniątek” (niem. Kindermord). Armie niemieckie składały się głównie z młodych ochotników, studentów. Poniosły one wielkie straty w starciu z mniejszymi, ale bardziej doświadczonymi oddziałami brytyjskimi, wśród których było wielu weteranów II wojny burskiej. W skład korpusu brytyjskiego wchodzili także żołnierze z Indii. Brytyjski Korpus Ekspedycyjny został mocno osłabiony podczas I bitwy pod Ypres, ale dała ona aliantom czas na przegrupowanie sił.

W 1917 roku żołnierze alianccy walczący pod Ypres zostali odznaczeni orderem Mons Star. Ostatni z nich, Alfred Anderson, zmarł w listopadzie 2005 roku.

BibliografiaEdytuj

  • Mmartin Marix Evans: Największe i Przełomowe Bitwy I Wojny Światowej. Warszawa: Bellona, 2009, s. 65-80. ISBN 978-83-11-11329-9.

Zobacz teżEdytuj