Otwórz menu główne

Igor Zajcew, ros. Игорь Аркадевич Зайцев (ur. 27 maja 1938 w Ramienskim) – rosyjski szachista i trener szachowy, arcymistrz od 1976 roku.

Igor Zajcew
Państwo  ZSRR
 Rosja
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1938
Ramienskoje
Tytuł szachowy arcymistrz (1976)
Ranking FIDE 2371 (01.11.2014)
Miejsce w kraju 338
abcdefgh
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
d8 black queen
f8 black rook
g8 black king
b7 black bishop
c7 black pawn
e7 black bishop
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
a6 black pawn
c6 black knight
d6 black pawn
f6 black knight
b5 black pawn
e5 black pawn
e4 white pawn
b3 white bishop
c3 white pawn
f3 white knight
h3 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
d2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white rook
g1 white king
8
77
66
55
44
33
22
11
abcdefgh
Wariant Flohra-Zajcewa w partii hiszpańskiej

Spis treści

Kariera szachowaEdytuj

W latach 1962–1991 sześciokrotnie uczestniczył w finałach indywidualnych mistrzostw Związku Radzieckiego, najlepszy wynik osiągając w 1970 r. w Rydze, gdzie zajął 16. miejsce. W 1969 r. zdobył tytuł mistrza Moskwy, natomiast w 1970 r. zajął II m. (za Janem Smejkalem) w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju[1]. W kolejnych latach sukcesy odniósł m.in. w Dubnej (1976, II m. i 1979, dz. I m. wspólnie z Dragutinem Šahoviciem, Jurijem Razuwajewem i Aleksiejem Suetinem), Quito (1977, II m.), Podolsku (1991, III m. za Jakowem Murejem i Leonidem Judasinem), Bukareszcie (1993, memoriał Victora Ciocaltei, dz. I m. wspólnie z Walerijem Niewierowem i Władysławem Niewiedniczym), Orle (1994, I m.), Moskwie (1994, dz. II m. za Aleksandrem Złoczewskim, wspólnie z Igorem Lempertem), Woroneżu (1997, memoriał Władimira Zagorowskiego, II m. za Jewgienijem Wasiukowem) oraz ponownie w Moskwie (1997, dz. I m. wspólnie z Ratmirem Chołmowem i Andriejem Ryczagowem). W 2004 r. odniósł kolejny sukces, dzieląc w Tuli II m. (za Władimirem Karasiowem, wspólnie z m.in. Jurijem Szabanowem) w mistrzostwach Rosji seniorów (zawodników pow. 60. roku życia).

Na przełomie lat 70. i 80. zanotował znaczne osiągnięcia jako szachowy trener. W 1978 i 1981 r. pełnił funkcję sekundanta Anatolija Karpowa w trakcie jego meczów o mistrzostwo świata przeciwko Wiktorowi Kocznojowi, natomiast w 1980 i 1982 r. był kapitanem drużyny Związku Radzieckiego na szachowych olimpiadach. Wniósł również wkład w rozwój teorii szachowej, do dziś w partii hiszpańskiej stosowany jest wariant powstający po posunięciach:

i noszący nazwę wariantu Flohra-Zajcewa. W systemie tym czarne wykorzystują fianchetto białopolowego gońca do ataku na centralnego piona e4. Nazwisko Zajcewa nosi również jeden z wariantów gambitu wołżańskiego.

Najwyższy ranking w swojej karierze osiągnął 1 lipca 1971 r., z wynikiem 2520 punktów dzielił wówczas 55-60. miejsce na światowej liście FIDE[2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj