Ilka Štuhec

Ilka Štuhec (ur. 26 października 1990 w Slovenj Gradcu) – słoweńska narciarka alpejska, dwukrotna mistrzyni świata i trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Ilka Štuhec
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 października 1990
Slovenj Gradec, Jugosławia
Klub SK Branik Maribor
Debiut w PŚ 17.03 2007, Lenzerheide
(DNF1 - slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 8.03 2008, Crans-Montana (22. miejsce - zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 2 grudnia 2016, Lake Louise
(1. miejsce - Zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata
złoto Sankt Moritz 2017 Zjazd
złoto Åre 2019 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Altenmarkt 2007 Slalom
złoto Altenmarkt 2007 Kombinacja
złoto Formigal 2008 Zjazd
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Jaca 2007 slalom
złoto Jaca 2007 gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2016/2017
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2016/2017
Puchar Świata (Superkombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2016/2017
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2016/2017

KarieraEdytuj

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej Ilka Štuhec pojawiła się 1 grudnia 2005 roku w Comelico Superiore, gdzie w zawodach juniorskich zwyciężyła w slalomie. W 2007 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Altenmarkt, zdobywając tam dwa medale. Najpierw zwyciężyła w slalomie, wyprzedzając bezpośrednio Niemkę Katharinę Dürr oraz Austriaczkę Simone Streng. Następnie wygrała także kombinację, pokonując Austriaczkę Nicole Schmidhofer i swą rodaczkę Marušę Ferk. W tym samym roku została również złotą medalistką olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy w slalomie i slalomie gigancie[1]. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Formigal okazała się najlepsza w zjeździe, wyprzedzając Larę Gut ze Szwajcarii i Niemkę Viktorię Rebensburg.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 17 marca 2007 roku w Lenzerheide, nie kończąc pierwszego przejazdu w slalomie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 8 marca 2008 roku w Crans-Montana, zajmując 22. miejsce w zjeździe. Do 2016 roku nie stanęła na podium zawodów tego cyklu, najwyższą lokatę uzyskała 30 listopada 2013 roku w Beaver Creek, gdzie supergiganta ukończyła na czwartej pozycji. Walkę o podium przegrała tam z Austriaczką Nicole Hosp o 0,14 sekundy.Pierwsze pucharowe podium wywalczyła na początku sezonu 2016/2017, zwyciężając w zjeździe 2 grudnia 2016 roku w Lake Louise. Wyprzedziła tam Włoszkę Sofię Goggię i Kajsę Kling ze Szwecji. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2016/2017, kiedy zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji supergiganta, a w klasyfikacjach zjazdu i superkombinacji zdobywała Małe Kryształowe Kule.

W 2013 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Schladming, zajmując między innymi szóste miejsce w supergigancie. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek jej najlepszym wynikiem było siódme miejsce w superkombinacji. W międzyczasie wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie jej najlepszym, wynikiem było dziesiąte miejsce w zjeździe.

Z powodu kontuzji kolana nie startowała w sezonie 2017/2018 i nie wzięła udziału w igrzyskach olimpijskich w Pjongcznagu[2]. W piątym starcie sezonu 2018/2019, 8 grudnia 2018 roku w Val Gardenie po raz pierwszy po powrocie stanęła na podium, wygrywając rywalizację w zjeździe.

W lutym 2019 - kilkanaście dni po wywalczeniu drugiego złotego medalu MŚ w zjeździe - doznała kontuzji obu kolan wskutek upadku na trasie zjazdu w Crans Montana, co zakończyło jej sezon[3].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF 10 lutego 2014   Soczi Superkombinacja 2:34,62 -   Maria Höfl-Riesch
10. 12 lutego 2014   Soczi Zjazd 1:41,57 +1,08   Dominique Gisin
  Tina Maze
13. 15 lutego 2014   Soczi Supergigant 1:25,52 +2,17   Anna Fenninger
31. 18 lutego 2014   Soczi Gigant 2:36,87 +7,98   Tina Maze

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
6. 5 lutego 2013   Schladming Supergigant 1:35,39 +0,89   Tina Maze
DNF2 8 lutego 2013   Schladming Superkombinacja 2:39,92   Maria Höfl-Riesch
19. 10 lutego 2013   Schladming Zjazd 1:50,00 +2,16   Marion Rolland
32. 14 lutego 2013   Schladming Gigant 2:08,06 +7,93   Tessa Worley
17. 3 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Supergigant 1:10,29 +2,20   Anna Fenninger
20. 6 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Zjazd 1:45,89 +2,17   Tina Maze
7. 9 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:33,37 +2,43   Tina Maze
25. 12 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 +4,37   Anna Fenninger
11. 7 lutego 2017   Sankt Moritz Supergigant 1:21,34 +1,04   Nicole Schmidhofer
DNF2 10 lutego 2017   Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 -   Wendy Holdener
1.  12 lutego 2017   Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 - -
DNF2 16 lutego 2017   Sankt Moritz Gigant 2:05,55 -   Tessa Worley
8. 5 lutego 2019   Åre Supergigant 1:04,89 +0,26   Mikaela Shiffrin
10. 8 lutego 2019   Åre Superkombinacja 2:02,13 +2,14   Wendy Holdener
1.  10 lutego 2019   Åre Zjazd 1:01,74 - -

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
9. 7 marca 2007   Altenmarkt Zjazd 1:39,69 +1,40   Tina Weirather
14. 8 marca 2007   Altenmarkt Gigant 2:14,90 +2,56   Nicole Schmidhofer
6. 9 marca 2007   Altenmarkt Supergigant 1:19,34 +1,23   Nicole Schmidhofer
1.  11 marca 2007   Altenmarkt Slalom 1:44,23 - -
1.  11 marca 2007   Altenmarkt Kombinacja 35,66 pkt - -
7. 23 lutego 2008   Formigal Supergigant 1:40,19 +2,64   Viktoria Rebensburg
1.  26 lutego 2008   Formigal Zjazd 1:50,13 - -
DNF2 28 lutego 2008   Formigal Slalom 1:33,85 -   Michaela Kirchgasser
6. 29 lutego 2008   Formigal Gigant 1:42,50 +0,79   Anna Fenninger

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podiumEdytuj

  1.   Lake Louise2 grudnia 2016 (zjazd) - 1. miejsce
  2.   Lake Louise3 grudnia 2016 (zjazd) - 1. miejsce
  3.   Val d'Isère16 grudnia 2016 (superkombinacja) - 1. miejsce
  4.   Val d'Isère17 grudnia 2016 (zjazd) - 1. miejsce
  5.   Cortina d’Ampezzo28 stycznia 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  6.   Cortina d’Ampezzo29 stycznia 2017 (supergigant) - 1. miejsce
  7.   Crans-Montana24 lutego 2017 (superkombinacja) - 2. miejsce
  8.   Crans-Montana25 lutego 2017 (zjazd) - 1. miejsce
  9.   Crans-Montana26 lutego 2017 (superkombinacja) - 3. miejsce
  10.   Jeongseon4 marca 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  11.   Jeongseon5 marca 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  12.   Aspen15 marca 2017 (zjazd) - 1. miejsce
  13.   Aspen16 marca 2017 (supergigant) - 2. miejsce
  14.   Val Gardena18 grudnia 2018 (zjazd) - 1. miejsce
  15.   Val Gardena18 grudnia 2018 (supergigant) - 1. miejsce
  16.   Cortina d’Ampezzo18 stycznia 2019 (zjazd) - 2. miejsce

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj