Otwórz menu główne

Irena Wóycicka (ur. 1 sierpnia 1950 w Warszawie) – polska ekonomistka, działaczka opozycji w okresie PRL, wiceminister pracy i polityki socjalnej (1991–1994), w latach 2010–2013 podsekretarz stanu, następnie do 2015 sekretarz w Kancelarii Prezydenta.

Irena Wóycicka
Ilustracja
Irena Wóycicka (2011)
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1950
Warszawa
Zawód, zajęcie ekonomista
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko wiceminister pracy i polityki socjalnej (1991–1994), podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta (2010–2013), sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta (2013–2015)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła studia ekonomiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W pierwszej połowie lat 70. zaangażowała się w działalność opozycyjną, m.in. uczestniczyła w protestach przeciwko powołaniu Socjalistycznego Związku Studentów Polskich, sygnowała list przeciw zmianom w konstytucji. Po wydarzeniach czerwca 1976 uczestniczyła w organizowaniu pomocy dla represjonowanych robotników Ursusa. Od 1977 do 1980 pracowała w Instytucie Finansów przy Ministerstwie Finansów[1].

Była w pierwszym zespole redakcyjnym podziemnego dwutygodnika „Robotnik”. Należała do autorów Karty Praw Robotniczych, współpracowała z Komitetem Obrony Robotników. W 1980 zaangażowała się w działalność „Solidarności”. Była ekspertem Regionu Mazowsze związku oraz ekspertem w Ośrodku Prac Społeczno-Zawodowych przy KKP „S”[1].

W listopadzie 1980 została członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych. Po wprowadzeniu stanu wojennego była współpracowniczką „Tygodnika Mazowsze[2]. Później na emigracji w Niemczech, współpracowała m.in. z Radiem Wolna Europa oraz Sekcją Polską BBC. Po powrocie do kraju w 1987 została ekspertem związkowym, działała w Komisji Polityki Społecznej przy Komitecie Obywatelskim. Brała udział w pracach zespołu do spraw gospodarki i polityki społecznej w trakcie obrad Okrągłego Stołu[1].

Od 1989 pełniła funkcję doradcy ministra pracy, od 1991 do 1994 była wiceministrem w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej. W latach 1998–2001 pełniła funkcję doradcy ministra pracy i polityki społecznej oraz członka rady nadzorczej ZUS[1]. Od 1997 współpracowała z Instytutem Badań nad Gospodarką Rynkową. Jest autorką około 100 publikacji naukowych, była ekspertem Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz Komisji Europejskiej.

Działała w Unii Demokratycznej, Unii Wolności i Partii Demokratycznej. W 1999 została współzałożycielką i pierwszym prezesem stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita[3].

18 października 2010 została podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta Bronisława Komorowskiego ds. społecznych[4]. 5 września 2013 odebrała nominację na sekretarza stanu w KPRP[5]. Pełniła tę funkcję do 5 sierpnia 2015[6]. W 2018 zasiadła w radzie Fundacji Instytut Bronisława Komorowskiego[7], następnie została członkinią rady programowej tej fundacji[8].

Odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2015)[9]. Wyróżniona Medalem Solidarności Społecznej przyznanym przez BCC[10].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2019-08-19].
  2. Wóycicka, Irena. wyborcza.pl, 28 listopada 2006. [dostęp 2015-08-05].
  3. Władze. otwarta.org. [dostęp 2019-08-19].
  4. Nowa prezydencka minister chce walczyć o ulgi rodzinne: Nie ratujmy finansów kosztem dzieci. gazeta.pl, 15 października 2010. [dostęp 2015-08-05].
  5. Nominacje w Kancelarii Prezydenta RP. prezydent.pl, 5 września 2013. [dostęp 2015-08-05].
  6. Prezydent odwołał ministrów w KPRP i doradców. prezydent.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-05].
  7. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2018-08-04].
  8. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2018-01-23].
  9. M.P. z 2015 r. poz. 964
  10. Złota Statuetka 2014 – Lider Polskiego Biznesu. bcc.org.pl, 24 stycznia 2015. [dostęp 2019-08-19].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj