Otwórz menu główne

Józef Balcerak (ur. 7 marca 1915 w Warszawie, zm. 3 września 1991[1]) − polski dziennikarz i działacz jazzowy, jedna z najważniejszych postaci w historii polskiego ruchu jazzowego.

ŻyciorysEdytuj

Przed II wojną światową był współpracownikiem Małego Przeglądu (1927–1937) i pracownikiem przemysłu filmowego (1933–1938). W czasie wojny został wywieziony w głąb ZSRR. Wrócił do Polski, będąc korespondentem wojennym 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty[2], kontynuując szlak bojowy do Berlina.

Był założycielem i długoletnim redaktorem naczelnym miesięcznika „Jazz”, którego pierwszy numer ukazał się w roku 1956. Miesięcznik „Jazz” był pierwszym w Europie Wschodniej pismem poświęconym muzyce jazzowej. Było to źródło wiedzy o jazzie zarówno dla początkujących melomanów, jak i dla wyrobionych słuchaczy. Józef Balcerak z powodzeniem dbał o to, aby poziom merytoryczny pisma utrzymywał się na wysokim poziomie.

Balcerak był stałym współpracownikiem Jazz Museum and The Jazz Archive Uniwersytetu Nowoorleańskiego, był także honorowym obywatelem Nowego Orleanu[3].

Jest autorem książki „Magia Jazzu”.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Koniec epoki (pol.). Gazeta Wyborcza, 10.09.1991. [dostęp 2014-09-03].
  2. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 31. ISBN 83-223-2073-6.
  3. Por. W. Panek, Encyklopedia muzyki rozrywkowej, Świat Książki, Warszawa 2000, s. 28.