Józef Mielżyński (1824–1900)

polski działacz społeczny

Józef Mielżyński hrabia herbu Nowina (ur. 1824, zm. 12 sierpnia 1900 w Iwnie)[1] – polski działacz społeczny, ziemianin.

Józef Mielżyński
Herb
Nowina
Rodzina Mielżyńscy
Data urodzenia 1824
Data śmierci 1900
Ojciec Maciej Mielżyński
Odznaczenia
Order Królewski Korony (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego

Był synem Macieja i Konstancji z Mielżyńskich z Pawłowic. Odziedziczył po ojcu dobra ziemskie w Wielkopolsce, w których zasłynął jako dobry gospodarz. Od 1863 zasiadał w pruskiej Izbie Panów. Krótko przed śmiercią (1900) został wybrany prezesem Towarzystwa Pomocy Naukowej. Był jednym z założycieli muzeum przy Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk.

Żonaty z hrabianką Emilią z Bnińskich herbu Łodzia, z którą miał cztery córki Marię, Gabrielę, Konstancję i Sewerynę (ożenioną z kuzynem Ignacym)[2].

Odznaczony przez papieża Krzyżem Wielkim Orderu św. Grzegorza[3], a przez niemieckiego cesarza pruskim Orderem Korony II klasy[2].

Zmarł w Iwnie, spoczął w Woźnikach w powiecie grodziskim[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Józef hr. Mielżyński. Kurier Poznański 1900 nr 185 (dodatek) s.1
  2. a b Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 628-629, 631.
  3. Ś. p. hr. Józef Mielżyński Kurier Poznański 1900 nr 184 s.2-3
  4. Józef hr. Mielżyński. Kurier Poznański 1900 nr 184 s.4