Józef Sitko

Józef Sitko (ur. 9 marca 1887 w Dębnie, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Józef Sitko
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1887
Dębno
Przebieg służby
Lata służby do 1935
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Piechoty
2 Pułk Piechoty Legionów
PKU Bielsko
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Dębnie, w ówczesnym powiecie brzeskim Królestwa Galicji i Lodomerii[1]. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 2 pułku piechoty Legionów Polskich. 7 września 1915 roku awansował na chorążego, a 1 lipca 1916 roku na podporucznika[2]. Po rozwiązaniu Polskiego Korpusu Posiłkowego został internowany w obozie w Szeklencze, a następnie wcielony do c. i k. Armii i 12 kwietnia 1918 roku skierowany na front włoski. Tam „zachorował”. Przez ponad miesiąc symulował z pomocą lekarzy czerwonkę i dekował się w szpitalu zakaźnym w Krakowie, w którym przebywało wielu takich jak on „chorych”. Następnie załatwił trzymiesięczny urlop zdrowotny i tak doczekał końca wojny[3].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 345. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu 2 pułku piechoty Legionów detaszowanego w Staszowie[5][6]. W 1924 roku był kwatermistrzem w macierzystym pułku[7], a w 1925 roku dowodził I batalionem detaszowanym w Staszowie[8]. W sierpniu tego roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza[9]. 12 kwietnia 1927 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 23. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10].

5 maja 1927 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko zastępcy dowódcy 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie[11][12]. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińczów na okres czterech miesięcy w celu odbycia praktyki poborowej[13]. W tym samym roku opublikowany został Zarys historii wojennej 2-go Pułku Piechoty Legionów jego autorstwa. 12 marca 1929 roku został przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsko na stanowisko komendanta[14][15][16]. Z dniem 31 sierpnia 1935 roku został przeniesiony w stan spoczynku[17]. W czasie okupacji hitlerowskiej działał w konspiracji i pracował w firmie budowlanej „Universal” w Krakowie. 13 listopada 1942 roku w Krakowie został zatrzymany i osadzony w więzieniu Montelupich. Pięć dni później został skierowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, w którym otrzymał numer więźniarski: 75906. Dostał się do orkiestry obozowej. 25 października 1944 roku został przeniesiony do obozu Sachsenhausen. Przeżył wojnę[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PraceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Dobrowolska 2015 ↓.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 18.
  3. Snopko 2011 ↓, s. 18, 21 autor cytuje fragmenty „Dziennika legjonisty ...”.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 33.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 544.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 128, 402.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 124, 346.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 266. Obsada pułków piechoty.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 82 z 8 sierpnia 1925 roku, s. 452.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 117.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 135.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 18, 167.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 336.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20, 510.
  16. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 9.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 85.
  18. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 77.

BibliografiaEdytuj