Józef Twaróg

Józef Twaróg (ur. 12 marca 1889 w Dojazdowie, zm. 1940 w Kalininie) – nadkomisarz Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Józef Twaróg
nadkomisarz Policji Państwowej nadkomisarz Policji Państwowej
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1889
Dojazdów
Data i miejsce śmierci 1940
Kalinin
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Srebrny za Długoletnią Służbę

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Dojazdowie, w rodzinie Kacpra i Marty z Wójcików[1]. Od 11 listopada 1918 do 7 stycznia 1919 w Wojsku Polskim[1]. Od 1 lutego 1919 roku do 14 kwietnia 1920 w Policji Państwowej[1]. Od 15 kwietnia 1920 do 20 stycznia 1923 ponownie w Wojsku Polskim[1]. Od 1 lipca 1923 znów w Policji Państwowej[1]. Służył m.in. jako Komendant Powiatowy Policji w Brześciu nad Bugiem. 13 sierpnia 1936 został przeniesiony na stanowisko oficera inspekcyjnego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Brześciu nad Bugiem[1].

8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2050. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2]. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 76 Pułku Piechoty w Grodnie[3]. W 1934, jako porucznik rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuniniec. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IX. Był wówczas w grupie „pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniach oficerów PP”[4].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Ostaszkowie. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje. Od 2 września 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.

4 października 2007 został pośmiertnie awansowany na stopień podinspektora Policji Państwowej[5][6][7].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Miednoje 2005 ↓, s. 951.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 505.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 344.
  4. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 1019.
  5. Funkcjonariusze Policji – Uroczysty Apel Pamięci 9 listopada 2007 roku, plac marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie polskieradio.pl [dostęp 2012-04-06]
  6. Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230. ​ISBN 978-83-917780-5-0​.
  7. LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE (pol.). katedrapolowa.pl. s. 70. [dostęp 2015-12-21].
  8. Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.

BibliografiaEdytuj

  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
  • Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 2 M–Ż. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005. ISBN 83-89474-06-9.