Otwórz menu główne

Język hakka (chin. trad.: 客家話, chin. upr.: 客家话, pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hak-kâ-fa) – jeden z języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach Guangdong, Fujian, Jiangxi, Kuangsi, Syczuan, Hunan i regionie autonomicznym Kuejczou, a także na wyspie Hajnan i na Tajwanie.

客家話/客家话 Hak-kâ-fa
Obszar Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja i inne kraje
Liczba mówiących około 30 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Pismo/alfabet pismo chińskie
Status oficjalny
Regulowany przez ?
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 zh
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 chi
Kod ISO 639-3 hak
IETF hak
Glottolog hakk1236
Ethnologue hak
BPS 1161 0
WALS hak
SIL {{{sil}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zasięg geograficzny języka hakka

Język hakka nie jest wzajemnie zrozumiały dla użytkowników innych odmian języka chińskiego, z wyjątkiem języka kantońskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Chinese, Hakka (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-16].

BibliografiaEdytuj

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzneEdytuj