Jack Culcay-Keth

niemiecki bokser

Jack Robert Culcay-Keth (ur. 26 września 1985 w Ambato w Ekwadorze) – niemiecki bokser. Amatorski mistrz świata. Były zawodowy mistrz świata WBA w wadze lekkośredniej.

Jack Culcay-Keth
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 września 1985
Ambato
Obywatelstwo Niemcy Niemcy
Wzrost 172 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa lekkośrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 27
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 12
Remisy 3
  1. Bilans walk aktualny na 16.06.2018.
ilustracja
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto Mediolan 2009 waga półśrednia
Mistrzostwa Europy
srebro Liverpool 2008 waga półśrednia

Kariera amatorskaEdytuj

Jest synem Ekwadorczyka i Niemki. Przyjechał do Niemiec z Ekwadoru w wieku pięciu lat. Zaczął trenować boks, gdy miał 12 lat[1].

Wziął udział w mistrzostwach świata w 2007 w Chicago w kategorii półśredniej (do 69 kg), gdzie po wygraniu dwóch walk przegrał w ćwierćfinale z późniejszym triumfatorem Demetriusem Andrade ze Stanów Zjednoczonych[2]. Dobry występ w tych mistrzostwach umożliwił Culcay’owi udział w igrzyskach olimpijskich w 2008 w Pekinie. W pierwszej walce trafił tam na medalistę olimpijskiego z igrzysk w 2004 Kima Jung-joo, z którym nieznacznie przegrał[3]. W tym samym roku Culcay zdobył srebrny medal w wadze półśredniej podczas mistrzostw Europy w Liverpoolu. W finale uległ Mahamadowi Nurudzinau z Białorusi[4].

Swój największy sukces w boksie amatorskim Culcay odniósł na mistrzostwach świata w 2009 w Mediolanie, gdzie zdobył złoty medal w kategorii półśredniej, po wygraniu w finale z Andriejem Zamkowojem[5].

Był amatorskim mistrzem Niemiec w 2007[6] i 2008[7].

Kariera zawodowaEdytuj

W 2009 Culcay przeszedł na zawodowstwo. Pierwszą walkę stoczył w grudniu tego roku. W sierpniu 2012 zdobył tytuł mistrza interkontynentalnego WBA w kategorii lekkośredniej. Po dwóch skutecznych obronach stracił ten tytuł w kwietniu 2013 po pierwszej w jego karierze zawodowej porażce z Guido Nicolasem Pitto, ale odzyskał go w walce rewanżowej w październiku tego roku. W sierpniu 2014 został zawodowym mistrzem Europy EBU w tej wadze, a 9 maja 2015 pokonał Maurice’a Webera w walce o pas tymczasowego mistrza świata WBA. Po dwóch skutecznych obronach został podniesiony do pozycji regularnego mistrza świata WBA (supermistrzem jest Erislandy Lara)[1].

11 marca 2017 utracił tytuł mistrzowski po niejednogłośnej porażce z Demetriusem Andrade.

21 października 2017 roku na gali World Boxing Super Series w Prudential Centre w Newark przegrał jednogłośnie na punkty z Polakiem Maciejem Sulęckim (26-0, 10 KO)[8]

PrzypisyEdytuj

  1. a b WBA Boxer Profile: Jack Culcay (GER), wbaboxing.com [dostęp 2017-01-15] (ang.).
  2. 14.World Championships – Chicago, USA – October 23 – November 3 2007, /amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-01-15] (ang.).
  3. Jack Culcay Keth Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2017-01-15] (ang.).
  4. 37.European Championships – Liverpool, England – November 6-15 2008, /amateur-boxing.strefa.pl (ang.).
  5. 15.World Championships – Milan, Italy – September 1-12 2009, /amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-01-15] (ang.).
  6. 85.German National Championships – Wolfenbuettel – November 28 – December 1 2007, /amateur-boxing.strefa.pl (ang.).
  7. 86.German National Championships – Straubing – October 22-25 2008, /amateur-boxing.strefa.pl (ang.).
  8. Sulęcki wygrał po ringowej wojnie! Culcay sprawił sporo problemów, „Polsat Sport” [dostęp 2018-01-18] (pol.).

BibliografiaEdytuj