Jakub Pajerski

Jakub Pajerski (ur. 5 lipca 1895 w Nowym Targu, zm. 1956 tamże) – podpułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Jakub Pajerski
Ilustracja
Fotografia J. Pajerskiego w stopniu majora
podpułkownik intendent z WSW podpułkownik intendent z WSW
Data i miejsce urodzenia

5 lipca 1895
Nowy Targ

Data i miejsce śmierci

1956
Nowy Targ

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Formacja

Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie

Jednostki

5 Pułk Piechoty Legionów
Dep. VII Int. MSWojsk.

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje - dwukrotnie ranny
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 5 lipca 1895, był synem Bartłomieja Pajerskiego[1]. Był młodszym bratem Franciszka (1891–1931), prawnika, urzędnika i działacza społecznego[2].

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu kapitana w szeregach 5 pułku piechoty Legionów. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari[4].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 58. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy, a jego oddziałem macierzystym był Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy Nr I[5]. W latach 1921–1923 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr I w Warszawie[6]. 11 listopada 1923 roku, po ukończeniu kursu, został przydzielony do Departamentu VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[7][8][9]. 1 grudnia 1924 roku został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów intendentów[10]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów intendentów[11]. 12 grudnia 1937 roku został wybrany wiceprezesem Zarządu Towarzystwa Sportowego Wisła Kraków[12].

W 1939 roku pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie[13]. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten[14].

Zmarł w 1956 i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Nowym Targu (kwatera 28-1-61)[15].

Decyzją prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia 3 listopada 2020 roku na wniosek prezesa koła Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych w Nowym Targu, grób Jakuba Pajerskiego został wpisany do prowadzonej przez IPN ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski pod numerem ewidencyjnym 1106[16].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2022-06-27].
  2. Jan Gałdyn. Onoby to było – zeby było... Ostatnie słowa śp. Dr. Franciszka Pajerskiego. „Gazeta Podhalańska”, s. 3, Nr 44 z 1 listopada 1931. 
  3. Wykaz Legionistów ↓.
  4. Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 2015-12-14].
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 380.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1277, 1316, 1503.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 22, 1157.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 771, 784.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 315, 445.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 738.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 332.
  12. Nowe władze T.S. Wisła Kraków. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. 345, s. 4, 1937-12-14. Kraków: Marian Dąbrowski. 
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 332, 519.
  14. Jakub Pajerski. Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. [dostęp 2017-08-12].
  15. Jakub Pajerski. ecmentarz.nowytarg.pl. [dostęp 2020-08-19].
  16. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, Pajerski, Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [dostęp 2021-03-13] (pol.).
  17. M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  18. M.P. z 1938 r. nr 259, poz. 612 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  19. M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.

BibliografiaEdytuj