Jan Ślaski (oficer)

Jan Ślaski (ur. 7 lutego 1891 w Wyżniance, zm. 14 czerwca 1946 w Edynburgu) – pułkownik lekarz weterynarii Wojska Polskiego.

Jan Ślaski
pułkownik lekarz weterynarii pułkownik lekarz weterynarii
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1891
Wyżnianka
Data i miejsce śmierci 14 czerwca 1946
Edynburg
Przebieg służby
Lata służby 1914–1946
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Formacja Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Jednostki 1 Pułk Artylerii Legionów
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr III
Departament Zdrowia
Kwatera Główna Naczelnego Wodza
Stanowiska zastępca szefa departamentu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 7 lutego, 15 marca[1] lub 21 marca 1891[2]. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był oficerem – lekarzem weterynarii 1 pułku artylerii Legionów. 11 marca 1917 roku otrzymał polecenie wyjazdu do Garwolina celem zapoznania się z organizacją i wyposażeniem niemieckiego szpitala koni, który po wyleczeniu koni niemieckich przeszedł do dyspozycji Legionów Polskich.

W dwudziestoleciu międzywojennym był długoletnim naczelnym lekarzem weterynarii i szefem służby weterynaryjnej Okręgu Korpusu nr III z siedzibą dowództwa w Grodnie. Pełniąc służbę na wymienionych stanowiskach służbowych pozostawał na ewidencji Kadry Okręgowego Szpitala Koni Nr 3, a następnie kadry oficerów weterynaryjnych. Z dniem 1 czerwca 1935 został przeniesiony do Departamentu Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy szefa departamentu do spraw weterynarii[3]. Na tym stanowisku pozostawał do września 1939[4].

Został osadnikiem wojskowym w osadzie Podczernicha (gmina Hoża)[5].

Niewątpliwie służba w Legionach i Okręgu Korpusu Nr III zaważyła na decyzji marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza o wyznaczeniu go na szefa służby weterynaryjnej w Kwaterze Głównej Naczelnego Wodza. Na tym stanowisku odbył kampanię wrześniową 1939.

Zmarł 14 czerwca 1946. Został pochowany na cmentarzu Corstorphine Hill w Edynburgu[1].

AwanseEdytuj

  • porucznik - 1 listopada 1916[6]
  • podpułkownik - zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. (w 1924 r. zajmował 2 lokatę w korpusie oficerów zawodowych weterynaryjnych, grupa lekarzy weterynarii)
  • pułkownik - 16 marca 1927 r. ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 r. i 1 lokatą w korpusie oficerów zawodowych weterynaryjnych, grupa lekarzy weterynarii

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wykaz poległych 1952 ↓, s. 35.
  2. Rocznik Oficerski 1924.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 56.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 440.
  5. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 183. [dostęp 10 kwietnia 2015].
  6. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 75.
  7. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  8. a b c Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 361.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 30.

BibliografiaEdytuj