Otwórz menu główne

Jan Śledzianowski (ur. 3 czerwca 1938 w Bieżuniu[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki diecezji kieleckiej, socjolog, teolog, profesor nauk teologicznych[2].

Jan Śledzianowski
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1938
Bieżuń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja kielecka
Prezbiterat 1963
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Syn Romana i Emilii z Ozimkiewiczów. Ukończył Szkołę Podstawową im. A. Zamojskiego w Bieżuniu (1953), a następnie Liceum Ogólnokształcące w Staroźrebach (1957). W latach 1957–1963 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach, zakończone przyjęciem święceń kapłańskich z rąk ks. bp. Czesława Kaczmarka. Od 1973 do 1979 roku studiował teologię i pedagogikę rodziny na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Doktoryzował się w 1981 na tej uczelni[1]. Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie socjologii uzyskał w 1989 roku w oparciu o rozprawę Rodzina w diecezji kieleckiej – studium socjologiczno-pastoralne[2].

Profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach w latach 1977–1982 i od 1996 roku. W 1993 roku został profesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską. Na uczelni tej pełnił funkcję kierownika Zakładu Pedagogiki (1993–1996) oraz Zakładu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji. Od 1996 roku był również wykładowcą Wszechnicy Świętokrzyskiej. Ponadto pracował w Świętokrzyskim Instytucie Teologicznym KUL w Kielcach[1].

Założył Koło Towarzystwa Pomocy im. A. Chmielowskiego w Kielcach (1985), Stowarzyszenie Rodzin Katolickich (diecezji kieleckiej, 1993) oraz grupy Anonimowych Alkoholików w województwie kieleckim (1989–2000). Jest współzałożycielem Świętokrzyskiego Ruchu Trzeźwości, w którym pełnił funkcję wiceprezesa. Współorganizował Świętokrzyski Klub Abstynenta „Raj” (1985). Zorganizował oddział Stowarzyszenia Polskiego Związku Kobiet Katolickich (1995) oraz Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy (diecezji kieleckiej, 1996). Utworzył Dom Samotnej Matki w Łukowej (1985) i Wiernej (1989), a także Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn w Miechowie (1991)[1].

Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[3].

Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1996)[4] i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[5]. Laureat Nagrody Miasta Kielce (2002)[6].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Ona była taka, Kraków 1968 (wydane ponownie pod nazwą Ona była taka..., Kielce 2009)
  • Śladami Kostki, Poznań-Warszawa 1982 (wydane ponownie w Kielcach w 2004)
  • Mówić sobą, Kraków 1983
  • Rodzina w Diecezji Kieleckiej. Studium socjologiczno-pastoralne, Kielce 1988
  • Ksiądz Czesław Kaczmarek – biskup kielecki 1895-1963, Kielce 1991 (wydane ponownie w 2008 i 2009)
  • AIDS – śmiertelny przypadek, Kielce 1995
  • Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta a bezdomność, Wrocław 1995
  • Pytania nad pogromem kieleckim, Kielce 1998
  • Zranione ojcostwo. Na podstawie badań Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, Kielce 1999
  • Ach! Ten tata... Na podstawie badań dzieci i młodzieży – ich więzi z ojcami, Kielce 2000
  • Aspiracje życiowe gimnazjalistów (na podstawie badań uczniów z województwa świętokrzyskiego), Kielce 2001
  • Pomnik marzeń w Kielcach, Kielce 2001
  • Alkoholizm, narkomania, nikotynizm wśród młodzieży szkolnej województwa świętokrzyskiego, Kielce 2003
  • ...i nie opuszczę cię aż do śmierci, Kielce 2003
  • Uzależnienia wśród dzieci i młodzieży szkolnej. Na przykładzie województwa świętokrzyskiego, Kielce 2004
  • Rodzina międzypokoleniowa w Polsce na progu XXI wieku, Kielce 2008
  • Eutanazja – dobra śmierć czy zabójstwo człowieka, Kielce 2010
  • Niepełnosprawni i „pełnosprawni”, Kielce 2012

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Z. Judycki, J. Siwek, Kto jest kim w Kielcach: informator biograficzny, T. 1, Toruń: Oficyna Wydawnicza Kucharski, 2002, s. 177–178.
  2. a b Jan Śledzianowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 25 grudnia 2017].
  4. M.P. z 1996 r. nr 66, poz. 627
  5. M.P. z 2001 r. nr 39, poz. 638
  6. Sylwetki laureatów oraz uzasadnienia przyznania nagród za 2002 r.. um.kielce.pl. [dostęp 2012-12-13].