Jan I (książę Meklemburgii, XIII w.)

Jan I (ur. przed 1211 r., zm. 1 sierpnia 1264 r.) – książę Meklemburgii od 1227 r.

Jan I
ilustracja herbu
książę Meklemburgii
Okres

od 1227
do 1264

Poprzednik

Henryk Borwin I

Następca

Henryk I Pielgrzym

Dane biograficzne
Dynastia

meklemburska

Data urodzenia

przed 1211

Data śmierci

1 sierpnia 1264

Ojciec

Henryk Borwin II

Matka

Krystyna szwedzka

Żona

Luitgarda z Hennebergu

Dzieci

Henryk I Pielgrzym, Albrecht I, Mikołaj III, Jan II, Poppon, Herman, Elżbieta

Podział Meklemburgii między Jana I i jego braci

ŻyciorysEdytuj

Jan był synem Henryka Borwina II i Krystyny, córki króla Szwecji Swerkera II Młodszego. Wstąpił na tron meklemburski po śmierci swego dziadka, Henryka Borwina I (ojciec zmarł krótko wcześniej). Początkowo rządy opiekuńcze sprawowała matka, jednak już w 1229 r. dokonany został podział Meklemburgii między Jana i jego młodszych braci: Jan otrzymał główną część, Henryk Borwin III otrzymał Rostock, Mikołaj – Werle, a Przybysław – Parchim. Zapoczątkowane zostały w ten sposób cztery linie dynastii meklemburskiej, a ponowne zjednoczenie kraju nastąpiło po wielu dziesiątkach lat[1]. Dzięki zwycięstwie w bitwie pod Bornhöved Meklemburgia w 1227 r. została uwolniona spod duńskiego zwierzchnictwa, odtąd jednak ubiegali się o nie książęta Saksonii-Lauenburg i hrabiowie Holsztynu. Nadał prawa miejskie Güstrow. Uzyskał część terytorium należących wcześniej do brata Przymysława, a także część terytorium hrabstwa Schwerinu.

RodzinaEdytuj

Żoną Jana była Luitgarda z Hennebergu. Z małżeństwa tego pochodziło siedmioro dzieci:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj