Otwórz menu główne

Jan Loth

polski piłkarz, lekkoatleta i tenisista

Jan Tadeusz Loth (ur. 31 sierpnia 1900 w Warszawie, zm. 7 czerwca 1933 w Otwocku) - polski piłkarz, grający na pozycjach bramkarza, pomocnika oraz napastnika, także lekkoatleta i tenisista. Brat Stefana Lotha.

Jan Loth
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Jan Tadeusz Loth
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1900
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1933
Otwock
Wzrost 176 cm
Pozycja bramkarz, napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1918–1919 Korona Warszawa
1919–1927 Polonia Warszawa 23 (4)
1920–1921 Pogoń Katowice
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1921–1924  Polska 5 (0)

Kariera sportowaEdytuj

Najbardziej znaczącym klubem w karierze Jana Lotha była Polonia Warszawa. Piłkę nożną w klubie zaczął uprawiać w 1918 roku. Po wykazaniu się świetną dyspozycją i zdobyciu wicemistrzostwa kraju, powołany został na pierwszy mecz w historii reprezentacji Polski z Węgrami w 1921 roku w Budapeszcie (1:0 dla Węgrów). Za grę w tym spotkaniu zebrał świetne oceny i został uznany za najlepszego Polaka w tym meczu przez kibiców (na samym meczu było tylko dwóch polskich widzów – Edward Kleinadel i Wacław Babulski) i dziennikarzy z Węgier i Polski. Kilka lat później zmienił pozycję i zaczął grać w pomocy oraz napadzie. Strzelał sporo bramek. W 1926 roku po raz kolejny z drużyną Polonii Warszawa zdobył wicemistrzostwo Polski. Loth grał również w tenisa ziemnego oraz uprawiał lekkoatletykę. Był rekordzistą kraju w sztafecie 4 × 400 metrów i wicemistrzem w skoku wzwyż. W 1927 roku przestał grać w piłkę, w 1930 w tenisa. W reprezentacji Polski rozegrał 5 meczów, w tym 3 jako bramkarz. To jedyny polski piłkarz, który na szczeblu pierwszej reprezentacji grał i w bramce, i w polu. Po ciężkiej chorobie (gruźlicy) zmarł w 1933 roku.

 
Mecz Węgry-Polska w 1921 r.
Loth w środku, w jasnym stroju

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017