Jarosław Jarosławowicz

Jarosław Jarosławowicz ros. Ярослав Ярославич (ur. w 1230 - zm. 17 lipca 1271 roku) – pierwszy książę twerski od 1247 do śmierci jako Jarosław I, książę pskowski w 1253, książę nowogrodzki w latach 1255-6 i 1266-7 jako Jarosław V, dziesiąty wielki książę włodzimierski od 1263 do śmierci jako Jarosław III. W linii prostej protoplasta rodu Tielatiewskich.

Jarosław Jarosławowicz
wielki książę włodzimierski, książę twerski, kniaź Nowogrodu Wielkiego
Ilustracja
Jarosław Jarosławowicz
książę twerski
Okres

od 1247
do 1271

Poprzednik

nowa kreacja

Następca

Światosław Jarosławowicz

książę pskowski
Okres

1253

Poprzednik

Jerzy Mścisławowicz

Następca

Jarosław Światosławowicz

książę nowogrodzki
Okres

od 1255
do 1256

Poprzednik

Wasyl I Aleksandrowicz

Następca

Wasyl I Aleksandrowicz

książę nowogrodzki
Okres

od 1266
do 1267

Poprzednik

Dymitr I Aleksandrowicz

Następca

Jurij Bogolubski

wielki książę włodzimierski
Okres

od 1264
do 1271

Poprzednik

Aleksander Newski

Następca

Wasyl Kwasznia

Dane biograficzne
Dynastia

Rurykowicze

Data urodzenia

1230

Data śmierci

16 września 1270

Ojciec

Jarosław II

Matka

Fedosja Igoriewna

Rodzeństwo

Michał Chrobry, Andrzej II, św. Aleksander Newski, Wasyl Kwasznia

Żona

Natalia
Ksenia z Taruzy

Dzieci

Światosław Jarosławowicz,
Michał,
NN (córka),
Zofia,
Daniel,
Michał Twerski

PochodzenieEdytuj

Był synem Jarosława II (wielkiego księcia nowogrodzkiego w latach 1238-46, syna Wsiewołoda III Wielkie Gniazdo) oraz Rościsławy (Teodozji), córki Mścisława Udałego[1]. Wśród jego rodzeństwa byli inni książęta nowogrodzcy: Michał Chrobry (1248), Andrzej II (1249-52), św. Aleksander Newski (1253-64), Wasyl Kwasznia (1272-7).

ŻyciorysEdytuj

W 1247 roku jego wuj wydzielił mu księstwo twerskie z jego dominium, którym władał aż do śmierci. Czas panowania Jarosława stał się dla miasta okresem rozwoju i rozbudowy, a wkrótce księstwo twerskie stało się jednym z najważniejszych na Rusi.

W 1252, gdy Tatarzy odebrali jego bratu Andrzejowi II księstwo włodzimierskie, razem z nim najechał na Peresław Zaleski, które było stolicą Aleksandra Newskiego. Wsparty przez Tatarów, Aleksander najechał na nich, porywając dzieci Jarosława i zostawiając jego żonę martwą na polu bitwy. Jarosław zbiegł nad jezioro Ładoga, gdzie mieszkańcy Nowogrodu Wielkiego uznali go za swojego zwierzchnika. Natomiast w 1257 do ojczyzny powrócił pogodzony z Aleksandrem Andrzej II. W 1258 Jarosław odwiedził chana w Saraj. Dwa lata później przewodził nowogrodzianom w wyprawie przeciw Krzyżakom.

Po śmierci Aleksandra Newskiego między Jarosławem a Andrzejem II wybuchł konflikt o to, który z nich ma przejąć władzę we Włodzimierzu. Złota Orda, do której się udali, wskazała na Jarosława jako na księcia. Osiadł on w Nowogrodzie, gdzie poślubił córkę jednego z lokalnych baronów. Miasto odmówiło jednak żądaniom finansowym Jarosława, uznając je za niekorzystne ekonomicznie dla siebie. W 1269 nowogrodzian wsparła, prawdopodobnie na skutek łapówki, Złota Orda, która zmusiła go do ustalenia nowych opłat handlowych. Chociaż w 1264 roku zmarł Andrzej II, wciąż istniała przeciw niemu opozycja, chcąca osadzić na książęcym tronie jego młodszego brata Wasyla Kwasznię lub syna Aleksandra Newskiego, Dymitra.

W 1270 armie tych trzech książąt stały pod miastem Stara Russa przez tydzień, gotowe na bitwę. Metropolii jednak udało się ich pogodzić. Jarosław po oddaniu Nowogrodu bratankowi towarzyszył mu w wyprawie do Saraj. W drodze powrotnej zmarł 16 września 1271 roku. Księstwo twerskie przejął jego najstarszy syn Światosław Jarosławowicz, a potem św. Michał Twerski, wielkie księstwo włodzimierskie przypadło Wasylowi Kwaszni.

Małżeństwo i potomstwoEdytuj

Po raz pierwszy ożenił się z nieznanego pochodzenia Natalią, zamordowaną w 1252, z którą doczekał się dwójki dzieci:

Dymitr w roku 1263 poślubił Ksenię Jurijewnę, córkę Jurija Michajłowicza, bojara nowogrodzkiego. Doczekali się czwórki dzieci:

  • Michała Jarosławowicza Twerskiego (1271-1318), księcia twerskiego (1285-1318), wielkiego księcia włodzimierskiego (1304-18), świętego prawosławnego;
  • nieznaną z imienia córka (zm. 1286), żona Jerzego Lwowica, księcia halickiego;
  • Daniela (zm. 1280);
  • Zofii (zm. 1291), mniszki.

PrzypisyEdytuj

  1. http://ru.rodovid.org/wk/%D0%97%D0%B0%D0%BF%D0%B8%D1%81%D1%8C:30575 Ростислава Мстиславна ум. 4 май 1244

BibliografiaEdytuj