Otwórz menu główne
Jean-Louis de Rambures

Jean-Louis de Rambures właściwie Jean-Louis Vivomte de Bretizel Rambures (ur. 19 maja 1930 w Paryżu, zm. 20 maja 2006 w Vaudricourt/Somme) – francuski dziennikarz, autor, tłumacz i attaché kulturalny.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Lucille Calogera, Brazylijki, i hrabiego Graf Bernard de Bretizel Rambures, pochodzącego z regionu Picardie. Władał nie tylko językami rodziców portugalskim i francuskim, już w młodych latach miał kontakt z językiem niemieckim oraz literaturą niemiecką, którą następnie tłumaczył z wielkim sukcesem. Po nauce w szkołach w Toulouse i Paryżu podjął studia na uniwersytecie w Paryżu oraz Tübingen, które ukończył „Diplom de l’Institut d’Etudes Politiques de Paris“, „Licence en droit“ jak również „Licence d’allemand“. W roku 1958 podjął pracę w redakcji miesięcznika „Realités“, gdzie opublikował wiele portretów artystów, np.Herberta von Karajana, Karlheinza Stockhausena, Luchino Viscontiego i in. Od roku 1968 był autorem magazynu o sztuce Connaissances des Arts, L’Express i dziennika Le Monde, który publikował jego artykuły przez ponad 25 lat. Szczególne zainteresowanie poświęcał metodzie pracy autorów oraz tworzeniu literatury. W związku z tym nawiązał kontakt z licznymi pisarzami swej epoki, różnorodni autorzy z kolei jak np.Roland Barthes, Julien Gracq, Jean-Marie Gustave Le Clézio, Hélène Cixous, Herta Müller, Ernst Jünger, Thomas Bernhard, Günter Grass, Heinrich Böll i wielu innych zareagowali na ten kontakt przyjmując go na rozmowy. Z rozmów tych wyłoniło się jego główne dzieło „Comment travaillent les écrivains“ („Jak pracują pisarze“, Flammarion, Paryż 1978), zawierające rozmowy z dwudziestopięcioma autorami. Praca ta została przełożona na język japoński oraz ukazała się w Tokio w roku 1979 (Chuokoron-sha, Inc. Tokyo). Od początku lat siedemdziesiątych de Rambures pracował również jako attaché kulturalny Francji w Bonn, natomiast od roku 1975 w dziale kultury Ministerstwa do spraw zagranicznych Francji. Od 1987 do 1995 r. był dyrektorem Institut français, na początku w Saarbrücken a następnie we Frankfurcie nad Menem. Sławę zdobył również jako tłumacz, Paul Nizon zawdzięcza mu szczególnie dostęp do francuskich czytelników.

WyróżnieniaEdytuj

Jean-Louis de Rambures został uhonorowany nagrodą Chevalier des Arts et des Lettres oraz odznaczony Orderem Zasługi pierwszej klasy Republiki Federalnej Niemiec.

OpracowaniaEdytuj

"Comment travaillent les écrivains" („Jak pracują pisarze“, Flammarion, Paryż 1978)

BibliografiaEdytuj

  • Jean-Louis de Rambures - Article publié le 31 Mai 2006
  • Par Nicole Zand - Source : LE MONDE - Taille de l'article : 267 mots
  • lemonde.fr Archiv

Linki zewnętrzneEdytuj