Jerzy Michałowski (dyplomata)

dyplomata

Jerzy Michałowski (ur. 26 maja 1909 w Kijowie, zm. 30 marca 1993) – polski dyplomata, tłumacz i pisarz publikujący najczęściej pod pseudonimem Stefan Wilkosz.

Jerzy Michałowski
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1909
Kijów
Data śmierci 30 marca 1993
Ambasador PRL w Wielkiej Brytanii
Okres od 1946
do 1953
Poprzednik Henryk Strasburger
Następca Eugeniusz Milnikiel
Ambasador PRL przy ONZ
Okres od 1956
do 1960
Poprzednik Henryk Birecki
Następca Bohdan Lewandowski
Ambasador PRL w Stanach Zjednoczonych
Okres od 1967
do 1972
Poprzednik Edward Drożniak
Następca Witold Trąmpczyński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Wydziału Prawa UW. W latach 1929-1930 był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Praktykę odbył w 18 pułku artylerii polowej w Ostrowi Mazowieckiej[1]. W 1935 został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 7. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii[2].

Przed wojną pracował w Instytucie Spraw Społecznych. Brał udział w kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli, w której przebywał do końca wojny[3].

Po wojnie został dyplomatą. Był ambasadorem w Wielkiej Brytanii (1946–1953), przy ONZ w Nowym Jorku (1956–1960) i w Stanach Zjednoczonych (1967–1972). Był także dyrektorem generalnym MSZ[3].

Jego żoną była Mira Michałowska. Spoczywa wraz z żoną na Powązkach Wojskowych (kw. A 29, rząd 3, miejsce 30)[4].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

Przekłady
  • Jeffrey Archer, Czy powiemy prezydentowi?, Czy powiemy pani prezydent? (jako tłumacz miał duży wpływ na powstanie drugiej, zmienionej wersji tej powieści, patrz hasło: Jeffrey Archer)
  • Frederick Forsyth, Psy wojny (tłum. z 1977 roku), Dzień Szakala (z 1974 roku), Czysta robota (z 1986 roku)
  • James Grady, Sześć dni Kondora
Książki własne
  • Co, jak, dlaczego na świecie (1975)
  • Wszystko o Afryce (1982)
Współautor

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Pamiątkowy 1930 ↓, s. 240.
  2. Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 79.
  3. a b Sue A. Kohler, Jeffrey R. Carson, Sixteenth Street Architecture (Volume 2), Washington: The Commission of Fine Arts, 1988, s. 515 [dostęp 2019-10-29].
  4. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie [dostęp 2019-07-24] (pol.).
  5. M.P. z 1952 r. nr 9, poz. 77.
  6. Order Odrodzenia dla G. Saragata. Odznaczenia włoskie dla przywódców polskich. „Dziennik Polski”. 246, s. 1, 16 października 1965. 
  7. Le Onorificenze (Dettaglio decorato).

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2004. ISBN 978-83-7188-691-1.