Jerzy Wojtowicz (historyk)
Jerzy Wojtowicz (ur. 24 października 1924 w Rumoce, zm. 7 kwietnia 1996 w Toruniu) – polski historyk gospodarki, społeczeństwa i kultury.
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia powszechna i Polski XVIII wieku | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1988 |
Habilitacja |
1963 |
Profesura |
1979 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujUrodził się w Rumoce, wsi leżącej w powiecie mławskim na Mazowszu[1]. Od 1940 roku działał w konspiracji, w Batalionach Chłopskich (pseudonim „Pogodny”). Za swą działalność konspiracyjną otrzymał Krzyż Partyzancki, Krzyż Walecznych oraz Krzyż Armii Krajowej. Po wojnie przez krótki czas był nauczycielem w szkole wiejskiej w Dąbrowie koło Mławy[1]. Następnie podjął studia dziennikarskie w Warszawie, wkrótce jednak zrezygnował z nich. W 1951 r. ukończył studia historyczne na UMK, gdzie przeszedł kolejno wszystkie szczeble kariery naukowej od stanowiska zastępcy asystenta aż do tytułu profesora zwyczajnego, uzyskanego w 1979 roku. Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się głównie wokół Oświecenia w Europie. Członek Societas Jablonoviana przy Uniwersytecie w Lipsku od 1978. Zmarł 7 kwietnia 1996 roku[2].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Dygdała i Maliszewski 1996 ↓, s. 163.
- ↑ Jerzy Wojtowicz - historyk gospodarki, społeczeństwa i kultury. Indywidualny przypadek z historiografii PRL, red. K. Maliszewski, W. Piasek, Toruń 2015
- ↑ Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1466-1467
Bibliografia
edytuj- Jerzy Dygdała, Kazimierz Maliszewski, Jerzy Wojtowicz (24 X 1924 - 7 IV 1996), „Kwartalnik Historyczny”, 103, 3, Instytut Historii PAN, 1996, s. 163–165, ISSN 0023-5903 .