Otwórz menu główne

Julian Wilkans (ur. 18 grudnia 1886 w Oćwiece, zm. 5 grudnia 1942 w Dachau) – polski duchowny rzymskokatolicki, dziekan Okręgu Korpusu Nr VII Wojska Polskiego.

Julian Wilkans
Ilustracja
Ks. Julian Wilkans dokonuje poświęcenia mostu w Biedrusku 4 października 1931
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1886
Oćwieka
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1942
Dachau
dziekan Okręgu Korpusu Nr VII
Okres sprawowania od października 1921 do września 1939
proboszcz Parafii św. Marcina w Jarząbkowie
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 stycznia 1910
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W 1906 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu[1]. 30 stycznia 1910 otrzymał sakrament święceń zostając duchownym rzymskokatolickim. Był wikariuszem od 15 lutego 1910 do 30 września 1911 w parafii św. Trójcy w Gnieźnie i od 1 października 1911 w Inowrocławiu. Po wybuchu I wojnie światowej został powołany do armii Cesarstwa Niemieckiego i służył jako kapelan wojskowy w Inowrocławiu od 2 sierpnia do 10 listopada 1918. Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Muzealnego w Poznaniu[2]. W Inowrocławiu działał w ramach Tajnego Międzypartyjnego Komitetu Obywatelskiego, który u kresu wojny połączył się z Radą Żołnierską tworząc Radę Żołniersko-Robotniczo-Obywatelską[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w okresie II Rzeczypospolitej posługiwał w parafii św. Wojciecha w Poznaniu. Był proboszczem Parafii św. Marcina w Jarząbkowie[4].

W Wojsku Polskim służył od 1 czerwca 1919[5]. Pełnił funkcję dziekana Okręgu Korpusu Nr VII przy D.O.K. w Poznaniu od października 1921 do września 1939. Był zweryfikowany z lokatą 2[6]. Pełnił funkcję skarbnika Towarzystwa dla Badań Historii Powstania Wielkopolskiego[7].

Podczas II wojnie światowej w czasie okupacji niemieckiej opiekował się Parafią św. Jakuba Apostoła w Niechanowie po aresztowaniu ks. dziekana Jana Szlachty[8]. 6 października 1941 Julian Wilkans został aresztowany przez Niemców i 30 października 1941 przewieziony do obozu koncentracyjnego Dachau. Tam stracił życie 5 grudnia 1942.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wiadomości miejscowe i prowinyonalne. „Postęp”, s. 2, Nr 51 z 4 marca 1906. 
  2. Spis członków Towarzystwa Muzealnego (według stanu z dnia 31 grudnia 1916). „Zapiski Muzealne”, s. 4, Zeszyt 1 z 1916. Wydawnictwo Towarzystwa Muzealnego w Poznaniu. 
  3. Powstanie Wielkopolskie w Inowrocławiu 1918-1919. inowroclawfakty.pl. [dostęp 30 marca 2015].
  4. Relikwie męczennika w Jarząbkowie. archidiecezja.pl. [dostęp 30 marca 2015].
  5. Wykaz kapelanów, służących czynnie lub w rezerwie w WP w okresie pokojowym w latach 1923-1939. ordynariat.wp.mil.pl, 1 marca 2011. [dostęp 30 marca 2015].
  6. Matejkiewicz Antoni ks. płk (1886 – 1970). ordynariat.wp.mil.pl, 9 sierpnia 2011. [dostęp 30 marca 2015].
  7. Publiczne pranie wśród sanatorów poznańskich. „Orędownik”, s. 4, Nr 223 z 28 września 1935. 
  8. Julian Wilkans. niechanowo.pl. [dostęp 30 marca 2015].
  9. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 3 marca 1926 r.

BibliografiaEdytuj