Otwórz menu główne

Kamienica Maxa Rosentala w Bydgoszczy

Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy – zabytkowa kamienica w Bydgoszczy.

Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Obiekt zabytkowy nr rej. A/473/1 z 26 sierpnia 1996[1]
Ilustracja
Widok od ul. Gdańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Gdańska 42
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny styl malowniczy
Architekt Fritz Weidner
Kondygnacje 5
Rozpoczęcie budowy 1905
Ukończenie budowy 1906
Pierwszy właściciel Max Rosenthal
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Kamienica Maxa Rosenthala w Bydgoszczy
Ziemia53°07′45″N 18°00′26″E/53,129167 18,007222

PołożenieEdytuj

Budynek stoi we wschodniej pierzei ul. Gdańskiej, między ul. Krasińskiego, a ul. Słowackiego.

Charakterystyka[2]Edytuj

Budynek wzniesiony został w latach 1905–1906 w miejscu domu pochodzącego z 1874 roku. Autorem projektu był architekt Fritz Weidner, inwestorem natomiast kupiec Max Rosenthal. Od początku w budynku mieścił się salon mody męskiej Friedricha Herzera oferujący elegancką odzież, mundury, stroje sportowe itp.

Kamienica, w założeniu wielkomiejska odzwierciedla nowe trendy artystyczne w architekturze pierwszego dziesięciolecia XX wieku w Niemczech, gdzie dekoracja sztukatorska zostaje zredukowana do minimum, a najważniejszym środkiem artystycznym stał się układ elementów architektonicznych składających się na fasadę. Ton elewacji nadaje para połączonych balkonami wykuszy, wspartych na masywnych kroksztynach. Całość zwieńczono mansardowym dachem z półkoliście wyłamanym szczytem. We wnętrzach zachowały piece kaflowe, na klatkach schodowych okna z witrażami oraz szyby wind.

Zabudowa parceli pochodzi z czasów powstania budynku frontowego i sięga aż po ulicę Libelta, gdzie murowane ogrodzenie pochodzące z 1907 roku otwiera się na ulicę żelazną, dekoracyjną bramą.

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 28.02.2014].
  2. Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003

BibliografiaEdytuj

  • Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003