Otwórz menu główne

Karol Morawski (generał)

wojskowy polski, generał
Ten artykuł dotyczy generała wojsk Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: Karol Morawski, lekarz zakopiański.

Karol Morawski herbu Dąbrowa (ur. 1767 w Zauszu na Wileńszczyźnie, zm. 18 października 1841 w majątku Duszkowo, województwo mińskie) – generał brygady Księstwa Warszawskiego, generał major wojsk rosyjskich.

Karol Morawski
Ilustracja
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia 1767
Zausz
Data i miejsce śmierci 18 października 1841
Duszkowo
Przebieg służby
Lata służby 1789-1812
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Grand Coat of Arms of Duchy of Warsaw.svg Armia Księstwa Warszawskiego
Główne wojny i bitwy Wojny napoleońskie
Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari Order Lwa Palatyńskiego Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Obojga Sycylii (Neapol)

Syn Ignacego Feliksa Morawskiego i Teofilii Konstancji Radziwiłł córki Michała Radziwiłła[1]. Od wczesnej młodości oficer wojsk litewskich, w 1789 pułkownik i dowódca pułku, w 1792 bronił Rzeczypospolitej przed interwencją rosyjską i odznaczył się w bitwie pod Brześciem Litewskim.

Po zwycięstwie targowiczan opuścił służbę . Działał w Wilnie w spisku insurekcyjnym. Wyznaczony przez T. Kościuszkę na przyszłego Naczelnego Wodza wojsk litewskich. W 1794 w drodze do objęcia tej funkcji schwytany przez Rosjan i zesłany na Syberię. Uwolniony w 1796 przez cara Pawła. Od 1797 w służbie rosyjskiej w stopniu generała. Dosłużył się godności szambelana cara Aleksandra I. W 1812 w stopniu rosyjskiego generała majora wszedł do armii Księstwa Warszawskiego i jako oficer przybocznego sztabu Napoleona I wziął udział w kolejnych kampaniach napoleońskich. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego[2].

Po upadku Napoleona I powrócił na Litwę. Nie był represjonowany, gospodarował na swoich dobrach.

Odznaczony Orderem św. Stanisława (1790), Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (1792)[3][4], bawarskim Orderem Lwa Palatyńskiego (ok. 1790), francuskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej (1814), neapolitańskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Obojga Sycylii (1814)[3],

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Romanow Morawski Karol (1767-1841) w Polski Słownik Biograficzny ton XXI wyd. 1976 s.729
  • H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001

PrzypisyEdytuj

  1. Dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  2. Akcesy do konfederacji warszawskiej rządu i obywatelki Wielkiego Księstwa Litewskiego, podał Euzebiusz Łopaciński, w: Ateneum Wileńskie, r. XI, Wilno 1936, s. 355.
  3. a b Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 148
  4. Krzysztof Filipow, Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 19.