Otwórz menu główne
Karol Piegza

Karol Piegza (ur. 1899 w Łazach, zm.1988) – polski nauczyciel, pisarz, folklorysta, fotograf oraz malarz z Zaolzia na Śląsku Cieszyńskim.

Tablica pamiątkowa na budynku PZKO w Jabłonkowie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Piegza urodził się Łazach jako syn górnika. Pracował w kopalni od momentu gdy skończył 14 lat. W czasie pracy słuchał historii opowiadanych przez górników, które miały wpływ na jego wczesną twórczość.

W początku roku 1918 Piegza został powołany do armii austro węgierskiej i w czasie I wojny światowej wysłany na front włoski[1]. Po wojnie był aktywnym działaczem społecznym w wielu organizacjach. Ukończył szkołę nauczycielską w Cieszynie i podjął pracę jako nauczyciel w polskich szkołach w Łazach, Orłowej, i Stonawie, a po II wojnie światowej w Jabłonkowie. Był także dyrektorem szkół w Łazach, Stonawie i Jabłonkowie.

W czasie II wojny światowej Piegza był więźniem obozów koncentracyjnych Dachau oraz Mauthausen-Gusen[2]. Po wojnie osiadł w Jabłonkowie, gdzie w latach 1945–1960 był dyrektorem polskiej szkoły.

TwórczośćEdytuj

Piegza pisał w literackim języku polskim oraz w gwarze cieszyńskiej. Jego książki związane były z folklorem regionu zaolziańskiego bardzo często góralskiego. Po jego śmierci w Jabłonkowie otworzono małe muzeum poświęcone jego osobie.

BroszuryEdytuj

  • Malarze śląscy (1937)
  • Kozubowa (1939)
  • Ceramika cieszyńska (1971)
  • Komedianci (1979)
  • Cieszyńskie skrzynie malowane (1983)

Zbiory opowiadańEdytuj

  • Sękaci ludzie (1963) i (1979)
  • Opowiadania beskidzkie (1971)
  • Tam pod Kozubową (1974)

Zbiory poezjiEdytuj

  • Echa spod hałdy (1975)

InneEdytuj

  • Hawiyrski bojki (1952)
  • Gajdosz z Kurajki (1953)
  • Toporem pisane (1955)
  • Nowele beskidzkie (1961)

PrzypisyEdytuj

  1. Richter, Leszek (2000). Karol Piegza. Těšínsko 43 (3): 28–30.
  2. Sikora, Władysław (1993). Pisarze Zaolzia. Czeski Cieszyn: Wydawnictwo Olza przy Radzie Polaków. [1].

CytatyEdytuj