Katarzyna Cybo

Katarzyna Cybo (ur. 13 września 1501 w Ponzano, zm. 1557 we Florencji) – księżna Camerino, jedna z prekursorek reform religijnych we Włoszech w XVI wieku.

Katarzyna Cybo
Ilustracja
Katarzyna Cybo na XVIII-wiecznym portrecie autorstwa Luigiego Valeriego
ilustracja herbu
księżna Camerino
Okres od 1520
do 1527
Jako żona Jana Marii da Varano
regentka Camerino
Okres od 1527
do 1535
W imieniu Julii
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 13 września 1501
Ponzano
Data i miejsce śmierci 1557
Florencja
Ojciec Franciszek Cybo
Matka Magdalena d'Medici
Mąż Jan Maria da Varano
Dzieci Julia

Katarzyna urodziła się jako córka Franciszka Cybo (1449-1519), nieślubnego syna papieża Innocentego VIII i Magdaleny d'Medici (1473-1519), córki Wawrzyńca Wspaniałego i siostry papieża Leona X. Jako miejsce jej narodzin podawane jest przedmieście Ponzano, w pobliżu Ponte Petrino.

W 1513, w wieku 12 lat, Katarzyna została narzeczoną Jana Marii da Varano (1481-1527), księcia Camerino i wasala Klemensa VII, za którego wyszła w 1520. Mieli jedną córkę Julię (1523-1547). Po śmierci męża podczas zarazy w 1527 Katarzyna została regentką księstwa w imieniu małoletniej córki. Uznała, że idealnym kandydatem na męża dla niej będzie książę Urbino i zarazem wasal Klemensa VII Guidobaldo Rovere. Dzięki temu mariażowi nastąpiłoby połączenie dwóch księstw: Urbino i Camerino.

Przyczyniła się do utworzenia zakonu kapucynów. Podobno jej młodszy brat Matteo Serafini da Bascio, przebywający w klasztorze Montefalcone niedaleko Camerino, był wstrząśnięty brakiem współczucia, jakie okazywali jego bracia podczas epidemii dżumy, która nawiedziła kraj w 1523 i to miało go przekonać o konieczności zreformowania zakonu franciszkanów. Udał się do Rzymu w 1525, by otrzymać zgodę papieża. Katarzyna zajęła się tą sprawą i wymogła na swoim wuju papieżu Klemensie VII, by w czerwcu 1528 wydał zgodę na utworzenie nowego zakonu kapucynów.

Zmarła w Palazzo Pazzi we Florencji.