Kazimierz Ruebenbauer
Kazimierz Ruebenbauer, właśc. Rübenbauer[1] (ur. 3 października 1901 we Lwowie, zm. 17 kwietnia 1919 na Bodnarówce) – gimnazjalista, Orlę Lwowskie.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1918–1919 |
Formacja | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Plaque_to_the_fallen_abiuturients_of_IV_Gymnasium_in_Lw%C3%B3w_%281918-1919%29.jpg/240px-Plaque_to_the_fallen_abiuturients_of_IV_Gymnasium_in_Lw%C3%B3w_%281918-1919%29.jpg)
Życiorys
edytujUrodził się 3 października 1901 we Lwowie[2][3]. W roku szkolnym 1918/1918 rozpoczął naukę w VI klasie w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie[2].
U kresu I wojny światowej uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej[2]. 9 listopada został ranny w walkach pod dyrekcją kolejową[2]. Odznaczył się w zwycięskich walkach o Szkołę Kadecką 17 listopada oraz w późniejszych[4]. Potem walczył pod Pasiekami[2]. Był szeregowym 40 pułku Strzelców[5][6]. 17 kwietnia 1919 poległ na Bodnarówce[2] (wzgl. Bednarówka[5]). Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (katakumba V)[6].
W latach 20. w westybulu gmachu IV Państwowego Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie została ustanowiona tablica upamiętniająca uczniów szkoły poległych w walkach w obronie Lwowa i Kresów, a wśród wymienionych na niej był Kazimierz Ruebenbauer[1].
Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 4 listopada 1933 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości[7].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Władysław Kucharski: Przegląd historyczny 50-lecia Gimnazjum IV im. Jana Długosza we Lwowie. W: Władysław Kucharski (red.): Księga pamiątkowa 50-lecia Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie. Lwów: 1928, s. 35.
- ↑ a b c d e f Sprawozdanie Dyrekcyi Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1918/19. Lwów: 1914, s. 12, 25.
- ↑ Piotr W. Kochański: Kazimierz Ruebenbauer. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2019-12-10]. za: Stanisław Nicieja: Cmentarz Obrońców Lwowa. Wrocław / Warszawa / Kraków: Ossolineum, 1990, s. 334.
- ↑ Jan Gella: Ruski miesiąc 1/XI-22/XI 1918. Ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami. Lwów: ok. 1919, s. 159, 193.
- ↑ a b Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934, s. 752.
- ↑ a b Spis bohaterów pochowanych na Cmentarzu Obrońców Lwowa. W: Orlętom. Straż mogił polskich bohaterów. Przewodnik po cmentarzu obrońców Lwowa. Lwów: 1934, s. 32, 47.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273.