Kmiotek (tygodnik)

Kmiotek, tygodnik ilustrowany dla ludu – tygodnik wydawany w Warszawie w latach 1842–1850 i 1860–1866[1] nakładem Michała Glücksberga.

Kmiotek
tygodnik ilustrowany dla ludu
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Królestwo Polskie
Adres Warszawa
Wydawca Michał Glücksberg
Rodzaj czasopisma rolnicza i patriotyczna
Język polski
Pierwszy numer 1860
Ostatni numer 1866
Redaktor naczelny Jan Kanty Gregorowicz, Władysław Ludwik Anczyc

Pierwszego Kmiotka (tygodnik) redagował w latach 1842–1850 w Warszawie Paweł Leśniewski, z zawodu nauczyciel. Pismo upadło po ośmiu latach[1]. Drugi był wydawany początkowo przez Jana Kantego Gregorowicza, a od 1861 roku przez Władysława Ludwika Anczyca. Do autorów materiałów w Kmiotku należał m.in. Mateusz Gralewski.

Pismo było kierowane do społeczności wiejskiej. Charakteryzowało się silnym akcentem moralizatorsko-patriotycznym. Jego przesłaniem było budzenie poczucia polskości wśród ludu. Zawierało przede wszystkim artykuły o tematyce religijnej i moralnej, ponadto artykuły o historii Polski i Litwy, materiały edukacyjne na tematy rolnicze, oraz literaturę piękną: opowiadania, wiersze, bajki, zbiory przysłów, itp. Pismo było prenumerowane przez szkoły elementarne.

Pismo nie miało nic wspólnego z pismem dla ludu wychodzącym w latach 1842–1850, również w Warszawie, pod tym samym tytułem, wydawanym przez Samuela Orgelbranda.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stanisław Lato, U źródeł prasy „dla ludu”, w: Irena Turowska-Bar, Polskie czasopisma o wsi i dla wsi, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa, 1963, s.10-11

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Smutna przygoda szewca oskarżonego o czary – przedruk tekstu opublikowanego w 1865 roku w Kmiotku („Tygodnik Górowski”. 30, s. 3–10, 2010. ISSN 17338654. )