Otwórz menu główne

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie

}}|- class="infobox-locationmap" style="background-color:white; text-align:center; border-top:1px solid #aaa;"

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – katolicki kościół filialny (parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Deszcznie) znajdujący się w Boleminie (powiat gorzowski) przy drodze lokalnej od szosy nr 22 do Płonicy (bezpośrednio przy granicy tych dwóch wsi). Obiekt stanowi pamiątkę osadnictwa na błotach nadwarciańskich.

Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Distinctive emblem for cultural property.svg KOK-I-627/63 z dnia 18.02.1963 oraz 80 z 2.11.1976
kościół filialny
Ilustracja
Widok od strony drogi
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Bolemin
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Piotr Apostoł, Paweł z Tarsu
Świątynia
• materiał bud.

mur pruski
Położenie na mapie gminy Deszczno
Mapa lokalizacyjna gminy Deszczno
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Położenie na mapie powiatu gorzowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorzowskiego
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie
Ziemia52°38′22,6572″N 15°12′58,2912″E/52,639627 15,216192

HistoriaEdytuj

Wieś powstała w 1754, a więc jeszcze przed akcją kolonizacji fryderycjańskiej, jednak kościół zbudowano dopiero w 1799 (lub w latach 1790-1798[2]), kiedy to znacząco zwiększyła się tu liczba osadników, w tym polskich[2] (wieś nazywała się wówczas Blockwinkel). Projektantem obiektu wybudowanego w technice muru pruskiego był F.W. Krause (lub E.U.Krause[3]). Kościół w zasadniczo niezmienionej formie przetrwał do lat 80. XX wieku, kiedy to generalnie go przebudowano. Wejście przeniesiono na ścianę północno-zachodnią, pod jedyną zachowaną emporę (dawniej empory obiegały wnętrze z trzech stron). Od zewnątrz dobudowano przed nowym wejściem kruchtę murowaną, a stare kruchty rozebrano. Mur pruski prawie w całości zastąpiono zwykłym, pozostawiając zaledwie kilka słupów konstrukcyjnych. W całości wymieniono też stolarkę, zarówno okienną, jak i drzwiową. Świątynia zatraciła w wyniku tej przebudowy większość cech stylowych[1].

ArchitekturaEdytuj

Bezwieżowa, salowa świątynia na planie wydłużonego prostokąta, z chórem pierwotnie umieszczonym na stronie północno-wschodniej - na dłuższym boku obiektu. Na przeciwległym długim boku istniały dwie kruchty - osobna dla mieszkańców Bolemina i osobna dla mieszkańców Płonicy. Empora pozostała tylko jedna z trzech wzniesionych pierwotnie. Konstrukcja oryginalnie szkieletowa, została przemurowana na w całości ceglaną. Dach dwuspadowy z naczółkami (w latach 90. XX wieku pokryty blachodachówką).

WyposażenieEdytuj

Nie zachowały się żadne elementy pierwotnego wyposażenia wnętrza[1]. Wewnątrz znajdują się organy z 1856, a ołtarz pochodzi z XIX wieku. Jest on ozdobiony współczesnymi figurami przedstawiającymi świętych Piotra i Pawła, a także Jezusa w cierniowej koronie[3].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Barbara Bielinis-Kopeć, XVIII i XIX-wieczne kościoły szkieletowe na terenie łęgów warciańskich, w: Architektura ryglowa - wspólne dziedzictwo. Kolonizacja fryderycjańska, materiały konferencyjne, Szczecin-Expo, Szczecin, 2015, s.310-311, ​ISBN 978-83-63868-42-0
  2. a b Ziemia Lubuska, Bolemin
  3. a b Lubtur, Kościół p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Boleminie