Otwórz menu główne

Kościół św. Stanisława Biskupa w Buku

kościół katolicki w Buku (Polska)

Kościół Świętego Stanisława Biskupa w Bukurzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w podpoznańskim Buku przy ulicy Mury.

Kościół św. Stanisława Biskupa
Distinctive emblem for cultural property.svg 2482/A z dnia 09.03.1931[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół św. Stanisława Biskupa w Buku
Państwo  Polska
Miejscowość Buk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Stanisława Biskupa w Buku
Wezwanie św. Stanisława Biskupa
Położenie na mapie Buku
Mapa lokalizacyjna Buku
Kościół św. Stanisława Biskupa
Kościół św. Stanisława Biskupa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Stanisława Biskupa
Kościół św. Stanisława Biskupa
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół św. Stanisława Biskupa
Kościół św. Stanisława Biskupa
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Kościół św. Stanisława Biskupa
Kościół św. Stanisława Biskupa
Położenie na mapie gminy Buk
Mapa lokalizacyjna gminy Buk
Kościół św. Stanisława Biskupa
Kościół św. Stanisława Biskupa
Ziemia52°21′22″N 16°31′05″E/52,356111 16,518056
Strona internetowa

Wcześniejszy kościół, w stylu gotyckim istniał w tym miejscu aż do zawalenia się wieży w 1806, po którym go rozebrano[6].

Istniejąca świątynia została wybudowana w stylu klasycystycznym w latach 1838-1846[1][7]. Projekt powstał jeszcze w 1828 roku w pracowni niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla i zachował się w oryginale w Kupferstichkabinett w Berlinie[5][2]. Większość źródeł podaje Schinkla jako głównego autora[3][2], a niektóre wskazują na architekta Peipa jako wiodącego projektanta kościoła i współudział Schinkla[5][8], przy czym późniejsze źródła odrzucają ten pogląd i przypisują projekt Schinklowi[2].

W 1899 kościół został odnowiony[2]. Po wkroczeniu Niemców we wrześniu 1939 świątynię przeznaczono na magazyn umundurowania[9]. W nocy z 25 na 26 stycznia 1945 kościół został spalony przez wycofujące się wojska niemieckie[2]. Spłonął wówczas m.in. ołtarz z cudownym obrazem Matki Boskiej Literackiej[4]. Po wojnie kościół odbudowano z wykorzystaniem murów zewnętrznych w latach 1946-1951 pod nadzorem architekta Rogera Sławskiego[4], a doszczętnie zniszczone wnętrze umeblowano w rokokowe (ok. 1775) wyposażenie sprowadzone z kościoła reformackiego Świętych Stygmatów św. Franciszka z Asyżu w Woźnikach[10]. Na początku lat 90. XX wieku, po zwróceniu starego wyposażenia do Woźnik, kościół otrzymał nowe ołtarze: główny autorstwa Romana Czeskiego i boczne stolarzy Wąsowiczów[11].

W sąsiedztwie kościoła znajduje się plebania, wikariat, dom katolicki[6] oraz m.in. nagrobek Władysława Niegolewskiego[3] i tablice pamiątkowe[12].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 179. [dostęp 1 grudnia 2016].
  2. a b c d e f Kustra 2014 ↓, s. 71.
  3. a b c Franciszek Jaśkowiak, Włodzimierz Łęcki: Poznań i okolice. Sport i Turystyka, 1983, s. 233. ISBN 83-217-2434-5.
  4. a b c Kustra 2014 ↓, s. 72.
  5. a b c Kowalczyk 1989 ↓, s. 58.
  6. a b Kustra 2014 ↓, s. 70.
  7. Kowalczyk 1989 ↓, s. 57.
  8. Włodzimierz Łęcki, Bogdan Zgodziński: Województwo poznańskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 67.
  9. Kowalczyk 1989 ↓, s. 127.
  10. Kustra 2014 ↓, s. 74.
  11. Kustra 2014 ↓, s. 75.
  12. Kustra 2014 ↓, s. 76.

BibliografiaEdytuj