Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskimkościół rzymskokatolicki należący do parafii Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim, dekanatu Gorzów Wielkopolski – Chrystusa Króla, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, mieszczący się przy ulicy Strażackiej, w dzielnicy Siedlice.

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim
Distinctive emblem for cultural property.svg 2112/98 oraz 424/94 z dnia 04.05.1971 r.
oraz 29.03.1994
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Matki Bożej Różańcowej
Państwo  Polska
Miejscowość Gorzów Wielkopolski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wlkp.
Wezwanie Matki Bożej Różańcowej
Położenie na mapie Gorzowa Wielkopolskiego
Mapa konturowa Gorzowa Wielkopolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim”
Ziemia52°42′18″N 15°17′19″E/52,705000 15,288611

HistoriaEdytuj

W latach 1785-1787 w centrum dawnej wsi, od 1977 dzielnicy miasta wybudowano świątynię będącą pod patronatem miasta Landsberga (niemiecka nazwa Gorzowa). Kościół został zbudowany systemem ryglowym.

W 1828 roku kościół ten został przebudowany, na jej miejscu został wzniesiony murowany, prosty, bezwieżowy budynek, otynkowany z trójkątnie zamkniętą absydą mieszczącą się przy fasadzie północno-wschodniej.

W 1904 roku została wybudowana latarnia i portal na osi szczytu fasady południowo-zachodniej.

Po II wojnie światowejEdytuj

21 października 1945 świątynia dostosowana już do wymogów liturgii rzymskokatolickiej została poświęcona jako świątynia filialna należąca do parafii Chrystusa Króla w Gorzowie.

W 1982 roku została utworzona tutaj samodzielna parafia, w związku z tym dobudowano do fasady północno-wschodniej małą zakrystię. W tym samym okresie zostało odnowione wnętrze i otynkowane zostały ponownie dwie fasady: wschodnia i południowa. Kościół zbudowany w stylu późnoklasycystycznym.

ArchitekturaEdytuj

Kościół nieorientowany z prezbiterium zwróconym jest w stronę zachodnią (pierwotnie w stronę północno-wschodnią). Świątynia zbudowana jest z cegły, otynkowana. Kościół został wybudowany na planie prostokąta z małą, trójkątnie zamkniętą absydą na osi i czworokątną w rzucie zakrystią od strony północnej. Świątynia jest niewielka, zwarta, nakryta dachem naczółkowym pokrytym dachówką zakładkową. W części wschodniej dachu znajduje się wieżyczka na sygnaturkę o konstrukcji drewnianej, pokryta blachą ocynkowaną, zwieńczona wysmukłym dachem wieżowym. Wnętrze jest nakryte stropem belkowym wykonanym z drewna. Przy wschodniej ścianie kościoła mieści się empora organowa wykonana z drewna.

WyposażenieEdytuj

Wyposażenie kościoła jest bardzo skąpe. Należą do niego: komplet ławek o historyzujących formach z początku XX wieku, w oknach absydy 3 witraże z motywami roślinno-geometrycznymi w kształcie bordiur. W oknie środkowym umieszczony jest witraż figuralny z obrazem „Chrystusa w mandorli” w czerwonym płaszczu na tle błękitnego nieba i zielonej trawy.

BibliografiaEdytuj