Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Wysokim Kole

Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Wysokim Kolerzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu czarnoleskiego diecezji radomskiej.

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego
Distinctive emblem for cultural property.svg 319 z 15.06.1967 oraz 188/A z 15.10.1982[1]
kościół parafialny
sanktuarium maryjne
Ilustracja
widok od frontu
Państwo

 Polska

Miejscowość

Wysokie Koło

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Wysokim Kole

Wezwanie

Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego

Wspomnienie liturgiczne

7 października

Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki

Obraz Madonny z Dzieciątkiem (Matka Boska Królowa Różańca Świętego, Matka Boska Wysokolska)

Położenie na mapie gminy Gniewoszów
Mapa konturowa gminy Gniewoszów, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego”
Położenie na mapie powiatu kozienickiego
Mapa konturowa powiatu kozienickiego, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego”
Ziemia51°27′32,99″N 21°50′04,22″E/51,459164 21,834506
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Początki kościoła należy szukać w 1681 roku. Pierwszym fundatorem był Stanisław Witowski, jednakże to Jan hrabia Wielopolski – właściciel dóbr Regowskich, kanclerz wielki koronny, przyjaciel i powinowaty króla Jana III Sobieskiego zakończył budowę monumentalnej świątyni. W 1694 roku biskup krakowski konsekrował kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Aż do 1933 roku świątynia nosiła wezwanie „Świętego Krzyża”.

ArchitekturaEdytuj

Majestatyczna, trójnawowa budowla w stylu barokowym i renesansu włoskiego, z cegły palonej i kamienia wapiennego, jest otynkowana i pobielona. Posiada kształt wydłużonego czworokąta o wymiarach 29 x 22 metrów. Po obu stronach fasady są umieszczone dwie wieże, w których są zawieszone dzwony z 1720 r. i 1717 roku. Dwie boczne kaplice są ozdobione kopułami. W jasnym wnętrzu kościoła, na tle białych ścian wyróżniają się złocone ołtarze i mała ambona. Na ścianach znajdują się m.in. fragmenty barokowych polichromii oraz portrety fundatorów i zakonników. Nad wejściem, w górnej części nawy środkowej jest umieszczony okrągły chór z 16-głosowymi organami. Oryginalnym elementem świątyni jest piętrowe zwieńczenie naw bocznych. Na parterze jest umieszczona zakrystia i skarbiec, znajdujące się po dwóch stronach prezbiterium. W lewej nawie znajduje się kaplica św. Józefa, natomiast z prawej jest umieszczona kaplica z cudownym obrazem Matki Boskiej Wysokolskiej, który został koronowany 18 sierpnia 1974 r. przez kard. Stefana Wyszyńskiego[2]. Na zewnętrznej ścianie kościoła jest umieszczona m.in. tablica z nazwiskami poległych w wojnie 1920 roku ochotników z Wysokiego Koła i okolic[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021 [dostęp 2019-01-03].
  2. Dominik Różański,Sanktuarium Matki Boskiej Wysokolskiej, Nasz Głos, październik 2012, nr 10, Miesięcznik Civitas Christiana
  3. Tradycja Mazowsza. Powiat kozienicki. Przewodnik subiektywny. (pol.). Mazowieckie Obserwatorium Kultury. [dostęp 2019-01-03].