Otwórz menu główne

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zawichoście

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zawichościerzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Zawichost. Należy do dekanatu Zawichost diecezji sandomierskiej.

Kościół
pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
w Zawichoście
Distinctive emblem for cultural property.svg A.786 z 02.10.1956 oraz 236/A z 02.08.1982[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Zawichost
Adres ul. 11 listopada 15
27-630 Zawichost
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wniebowzięcia NMP
Wezwanie Wniebowzięcia NMP
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie Zawichostu
Mapa lokalizacyjna Zawichostu
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Położenie na mapie gminy Zawichost
Mapa lokalizacyjna gminy Zawichost
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Kościół Wniebowzięcia NMP w Zawichoście
Ziemia50°48′13″N 21°51′39″E/50,803611 21,860833

Budowla została wzniesiona w II połowie XVII wieku, następnie została zniszczona w czasie wojny północnej. W latach 1738-1744 świątynia została odbudowana dzięki staraniom księdza Cypriana Lange i konsekrowana w 1744 roku. Na początku XIX wieku kościół był restaurowany. Podczas II wojny światowej, w dniu 28 lipca 1944 roku świątynia spłonęła. Następnie została odbudowana. W 1987 roku, w czasie urzędowania księdza Jerzego Siary kościół został odnowiony i odrestaurowany. Podczas wykonywania instalacji grzewczej, w krypcie świątyni został odsłonięty mur na planie półkola. W latach 1992-1993 roku w kościele badania wstępne prowadził historyk sztuki Wojciech Koziejowski, który stwierdził że odkryty mur to pozostałość poprzedniej romańskiej budowli – apsyda zachowana w formie krypty[2].

PrzypisyEdytuj