Otwórz menu główne
Komórki kolenchymy

Kolenchyma (zwarcica)tkanka roślinna wzmacniająca złożona z komórek żywych, elastycznych i wydłużonych, otoczonych niezdrewniałą celulozowo-pektynową ścianą[1]. Komórki mogą zawierać chloroplasty, chociaż nie należą do tkanek asymilacyjnych[2]. W ścianie komórkowej występują zwykle nierównomierne zgrubienia. Zwykle komórki kolenchymy ściśle do siebie przylegają. Pomimo znacznej grubości ściany komórkowe kolenchymy pozostają elastyczne, co umożliwia wzrost rośliny na długość[1]. Czasem w skład ściany komórkowej wchodzi oprócz celulozy protopektyna, zdolna do pęcznienia[3].

Wyróżnia się następujące rodzaje kolenchymy[3]:

Jest to tkanka pierwotna, czyli wytwór merystemów pierwotnych. Jej komórki mogą często różnicować się w merystemy wtórne, gł. tkankę korkotwórczą.

Kolenchyma występuje przede wszystkim w peryferycznych partiach łodyg lub ogonków liściowych (szybko rosnących częściach rośliny), rzadziej w korzeniu. Chroni te organy od złamania oraz nadaje im niezbędną odporność mechaniczną. Bardzo rzadko występują przestwory – tzw. kolenchyma luźna.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 126-127. ISBN 83-01-13953-6.
  2. Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 105.
  3. a b Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 50-53. ISBN 83-01-00420-7.