Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury

Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury (KBUiA, KBUA) – centralny urząd państwowy w PRL, o kompetencjach zbliżonych do ministerstwa (miał m.in. możliwość opracowywania i ogłaszania rozporządzeń normatywnych), zarządzający architekturą, planowaniem przestrzennym oraz budownictwem (koncepcja, metodologia, strategia).

Powstał w 1960, zastępując Komitet do Spraw Urbanistyki i Architektury (KUA), działający od 1953[1]. Rozwiązany w 1964. Wszelkie jego funkcje przejęło Ministerstwo Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Legeo
  2. Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Henryk Marcinkowski i inni, Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, 2013, s. 362, ISBN 978-83-7768-069-8, OCLC 871701842.