Otwórz menu główne

Konstantin Iwanowicz Tielnow, ros. Константин Иванович Тельнов (ur. 17 października 1902 w Miedjanikowie, zm. 2 sierpnia 1957 w Krasnodarze[1]) – Rosjanin, generał porucznik lotnictwa Armii Radzieckiej, generał dywizji ludowego Wojska Polskiego.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Konstantin Iwanowicz Tielnow urodził się 17 października 1902 roku w Miedjanikowie, w rejonie woskriesieńskim, obwodu saratowskiego[2]. Na początku służby w Armii Czerwonej był oficerem piechoty. Dowodził plutonem i kompanią oraz był szefem sztabu batalionu. W 1933 roku został słuchaczem Oddziału Lotniczego Akademii Wojskowej im. M. Frunzego. Po ukończeniu uczelni został szefem sztabu eskadry ciężkich bombowców. Szef sztabu 13 Dywizji Lotnictwa Bombowego, 2 Armii Lotniczej (V - VIII 1942 i VIII 1943 - VIII 1944), 17 Armii Lotniczej (X 1942 - II 1943), 6 Armii Lotniczej (IX 1944). 13 kwietnia 1944 roku awansował na generał majora lotnictwa.

W Wojsku Polskim od 1 listopada 1944 roku do 27 grudnia 1945 roku. Był szefem sztabu Dowództwa Lotnictwa Wojska Polskiego. 14 grudnia 1945 roku uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej awansowany na generała dywizji. W 1945 roku powrócił do ZSRR.

22 kwietnia 1946 roku został szefem sztabu 1 Armii Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, która powstała z przemianowania dotychczasowej 3 Armii Lotniczej[3]. 5 listopada 1953 roku został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy[2]. Zmarł 2 sierpnia 1957 w Krasnodarze. Pochowany na tamtejszym Wsieswiatskom cmentarzu.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Тельнов Константин Иванович, Portal o frontowcach „Zwycięstwo 1945”, foto. nagrobka.
  2. a b Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, s. 190-191.
  3. Historia 50 Armii Rakietowej.
  4. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Odznaczenia Generałów Wojska Polskiego przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. „Polska Zbrojna”, s. 1, 12 maja 1945.  Por. Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra: Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971, s. 263.

BibliografiaEdytuj

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Dom Wydawniczy „Bellona” i Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Warszawa-Poznań 2003, ​ISBN 83-11-09587-6​, ​ISBN 83-902541-3-1​.
  • Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim 1943-1968, Warszawa: Bellona, 1995, ISBN 83-11-08353-3, OCLC 830273795.
  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. II, Pruszków 2001.