Konwikt Teatynów w Warszawie

Konwikt Teatynów w Warszawiekonwikt księży Teatynów, który istniał w Warszawie przy ul. Długiej do 1939 roku.

Konwikt Teatynów w Warszawie
(nieistniejący)
Ilustracja
ul. Długa widziana od strony Freta na obrazie Bernardo Bellotto, po prawej stronie w głębi Konwikt Teatynów
Państwo  Polska
Miejscowość
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel teatyni
Data zamknięcia 1783
Data zburzenia II wojna światowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Konwikt Teatynów w Warszawie (nieistniejący)
Konwikt Teatynów w Warszawie
(nieistniejący)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Konwikt Teatynów w Warszawie (nieistniejący)
Konwikt Teatynów w Warszawie
(nieistniejący)
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Konwikt Teatynów w Warszawie (nieistniejący)
Konwikt Teatynów w Warszawie
(nieistniejący)
Ziemia52°15′01″N 21°00′27″E/52,250178 21,007569

Teatyni sprowadzeni zostali do Polski na początku XVIII wieku i w 1737 założyli w Warszawie nowoczesną szkołę szlachecką kształcącą zamożną młodzież. Szkoła była ekskluzywna i nie cieszyła się dobrą opinią w patriotycznych kręgach społeczeństwa (większość nauczycieli pochodziła z Włoch). Wychowankami tej szkoły byli m.in. Stanisław August Poniatowski, Kazimierz Pułaski czy Karol Maurycy Lelewel (ojciec Joachima Lelewela).

Budynek zbudowany był na planie czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem i kaplicą w skrzydle od strony ul. Długiej.

W 1783 Teatyni sprzedali swoje budynki i opuścili Polskę, a budynki straciły charakter sakralny. Budynki zniszczone w czasie II wojny światowej nie zostały odbudowane, choć w czasie budowy domów przy ul. Długiej przez spółdzielnię prawników natrafiono na fundament kaplicy i krypty grobowe zakonników.

BibliografiaEdytuj