Otwórz menu główne

Kopa nad Wrotami (słow. Kopa nad Chałubińského bránou, Smrečinská veža, niem. Chałubiński-Koppe, węg. Chałubiński-hát[1]) – turnia o wysokości około 2075 m w grani głównej Tatr pomiędzy Wrotami Chałubińskiego (2022 m) na zachodzie, a Szczerbiną nad Wrotami (ok. 2050 m) na wschodzie. Jest skalista, miejscami ma strome ściany i długą, łagodnie nachyloną grań, na zachodzie opadająca uskokiem do Wrót Chałubińskiego. Podobna jest do pobliskiej Ciemnosmreczyńskiej Turni; obydwie mają większą szerokość, niż wysokość[2] .

Kopa nad Wrotami
Ilustracja
Kopa nad Wrotami i Wrota Chałubińskiego
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2075 m n.p.m.
Pierwsze wejście 7 września 1908 r.
Stefan Komornicki, Jerzy Żuławski, Józef Gąsienica Tomków
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Kopa nad Wrotami
Kopa nad Wrotami
Ziemia49°11′29″N 20°02′47″E/49,191389 20,046389

Ściana północno-wschodnia opada do Doliny za Mnichem. Ma szerokość około 160 m, wysokość ok. 110 m po prawej i 1oo m po lewej stronie. Od prawej strony ogranicza ją żleb opadający z Wrót Chałubińskiego, od lewej kominek podchodzący pod Szczerbinę nad Wrotami. Na południowy zachód, do Doliny Ciemnosmreczyńskiej Kopa nad Wrotami opada ścianą o wysokości około 70 m, z obydwu stron ograniczoną żlebami spadającymi z przełęczy po obydwu stronach turni. Dolna część tej ściany o wysokości około 30 m jest skalista, górną tworzy pas skałek przegrodzonych trawnikami[2].

Odcinek grani głównej od północy
Widok z północnego wschodu

Historia zdobyciaEdytuj

Pierwsze odnotowane wejścia:

Drogi wspinaczkoweEdytuj

Przez Kopę nad Wrotami nie prowadzi żaden szlak turystyczny, znajduje się ona jednak w rejonie udostępnionym do wspinaczki dla taterników. Drogi wspinaczkowe:

  • w grani głównej:
    • Północno-zachodnią granią, przez uskok; III w skali tatrzańskiej, 30 min,
    • Z Wrót Chałubińskiego z ominięciem uskoku; II, 15 min,
    • Południowo-wschodnią granią, z Przełęczy nad Wrotami, I lub II (zależnie od wariantu), 15 min[2]
  • w ścianie północno-wschodniej (Dolina za Mnichem):
    • Środkową częścią północno-wschodniej ściany; I, 15 min,
    • Prawym skrajem północno-wschodniej ściany; II, 30 min,
    • Prawym kominem; VI, A2, 2 godz. 30 min,
    • Gdańska Popelina; VI-/VI, 1 godz 30 min,
    • Środkową częścią ściany; V-, 1 godz.,
    • Środkowym kominem; VI, 1 godz 30 min,
    • Lewym kominem, V, 1 godz 30 min,
  • W ścianie południowo-zachodniej (Dolina Ciemnosmreczyńska):
    • Prawym żebrem; III, 15 min,
    • Środkową rynna; II, 15 min
    • Środkiem ściany; III-IV, 30 min[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2019-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b c d Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 8. Cubryna, Poronin: Wyd. Górskie, 2001, ​ISBN 83-7104-026-1
  3. Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem, Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951