Otwórz menu główne

Kopalnia Węgla Kamiennego Król

historyczna kopalnia węgla w Chorzowie, istniała jako samodzielny podmiot od 1791 do 1937 roku, następnie została podzielona na kopalnie Prezydent Mościcki i Barbara-Wyzwolenie

Kopalnia Węgla Kamiennego Król (pierwotnie Prinz Karl von Hessen lub Königliche Kohlenzeche, od 1800 roku Königsgrube[1][2]) – zlikwidowana kopalnia węgla kamiennego, która działała w Chorzowie, została założona w 1791 roku, w 1937 roku została podzielona na kopalnie Prezydent Mościcki i Barbara-Wyzwolenie[2].

Kopalnia Węgla Kamiennego Król
Ilustracja
Kopalnia na pocztówce z 1922 roku
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Siedziba Chorzów, ul. Katowicka 72 (siedziba Skarbofermu)
Data założenia 1791
Data likwidacji 1937 (podział na kopalnie: Prezydent Mościcki i Barbara-Wyzwolenie)
Forma prawna przedsiębiorstwo państwowe
Dyrektor Volkmar Meitzen
Położenie na mapie Chorzowa
Mapa lokalizacyjna Chorzowa
siedziba dyrekcji Skarbofermu
siedziba dyrekcji Skarbofermu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
siedziba dyrekcji Skarbofermu
siedziba dyrekcji Skarbofermu
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
siedziba dyrekcji Skarbofermu
siedziba dyrekcji Skarbofermu
Ziemia50°17′53,6″N 18°57′18,2″E/50,298222 18,955056

HistoriaEdytuj

 
Schemat przekształceń organizacyjnych i nazewniczych kopalni Król

Kopalnia fiskalna, tj. państwowa[3] powstała z inicjatywy Friedricha Wilhelma von Reden w 1791 roku[2] i nosiła nazwę Prinz Karl von Hessen, w 1800 roku przemianowana została na König (pol. Król)[4]. Na początku XX wieku kopalnię podzielono na 4 pola eksploatacyjne: Wschodnie, Południowe, Zachodnie i Północne. W latach 40. XIX wieku górnicy z kopalni Król przeprowadzili strajk o podłożu ekonomicznym przeciwko właścicielom kopalni. Protest górników został uśmierzony przez wojsko pruskie. W 1922 roku została wydzierżawiona polsko-francuskiej spółce Skarboferm i zmieniła nazwy pól na: pole Wschodnie – Król-Święty Jacek, pole Południowe – Król Piast, pole Zachodnie – Święta Barbara, a Północne – Wyzwolenie. W 1937 została rozdzielona na dwie kopalnie: Prezydent Mościcki i Barbara-Wyzwolenie.

W czasie okupacji hitlerowskiej kopalnie pod niemieckimi nazwami sprzed 1922 roku należały do koncernu Reichswerke Hermann Göring[2].

W kopalni tej, przy Szybie Krug swój początek miała Główna Kluczowa Sztolnia Dziedziczna[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jaros 1962 ↓, s. 9.
  2. a b c d Jaros 1984 ↓.
  3. Tomasz Głogowski: Bez węgla kamiennego Górny Śląsk byłby niczym. W: Wyborcza.pl [on-line]. Agora SA, 2007-11-04. [dostęp 2018-01-13].
  4. Piotr Greiner: Historia Górnego Śląska. Polityka, gospodarka i kultura europejskiego regionu. Gliwice: Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej, 2011, s. 316. ISBN 978-83-60470-41-1.
  5. Patrz mapa na stronie internetowej [1].

BibliografiaEdytuj