Kot Sokokerasa kota.

Sokoke
Ilustracja
Sokoke
Kod EMS SOK
Kategoria III
Pochodzenie Kenia
Nazwa angielska Sokoke
Inne nazwy kot leśny sokoke,

Kadzonzo, Khadzonzos

Standardy rasy
(według organizacji felinologicznych)
FIFe standard
CCA standard
Punktacja za standard rasy
(według FIFe)
Głowa 15
Oczy 10
Korpus 25
Futro kolor 30
Futro jakość 15
Kondycja 5
Uznane odmiany barwne
Kod EMS SOK

HistoriaEdytuj

Kot Sokoke (kot leśny sokoke) wywodzi z Afryki Wschodniej, gdzie zamieszkuje lasy deszczowe Kenii. Niewiele wiadomo o jego przodkach i jego pochodzeniu.

Udokumentowane pochodzenie tej rasy rozpoczyna się od 1978. Początek rasie dały trzy kocięta znalezione przez panią Jeni Slater na jej plantacji orzechów kokosowych. Skojarzone z czarnym kotem domowym dały początek kotom Sokoke hodowanym w niewielu domach w Europie. Pozyskiwanie nowych egzemplarzy ze środowiska naturalnego jest prawie niemożliwe ze względu na opiekę plemion i czczenie kota jako bóstwa.

Do Europy rasa dotarła w połowie lat 80. (pani Gloria Moeldrup sprowadziła do Danii jedną parę hodowlaną) i dzisiaj hodowana jest głównie w krajach Skandynawii. Nazwą rasy pochodzi od kenijskiej prowincji Sokoke - miejsca pochodzenia rasy. W Ameryce rasa ta prawie nie jest znana i uznawana przez organizacje hodowlane.

Po raz pierwszy zostały pokazane w 1984 roku w Kopenhadze. W 1990 pani Gloria Moeldrup sprowadziła jeszcze trzy sztuki. W 1992 zostało przedstawionych sędziom Fédération Internationale Féline 19 kotów Sokoke w pięciu pokoleniach. Rasa została uznana w 1993. W 1997 było ich około 20 w Danii, jeden we Włoszech i trzy w Holandii.

WyglądEdytuj

Sokoke są kotami średniej wielkości o długich i dobrze umięśnionych łapkach, przy czym tylne są nieco dłuższe od przednich. Głowę ma trójkątną, lekko spłaszczoną z szerokim prostym nosem. Zaokrąglone na końcach uszy są średniej wielkości i posiadają pędzelki włosów. Szeroko rozstawione duże oczy o kształcie migdałów są w kolorach od bursztynowego do zielonego. Sierść jest bardzo krótka, błyszcząca, ściśle przylegająca, w zasadzie bez podszycia we wszystkich odcieniach z czarnym pręgowaniem. Są porównywane do ocelotów.

CharakterEdytuj

Koty tej rasy są przyjacielskie, szukające kontaktu z człowiekiem. Miauczą po cichu, ale często i chętnie. Ciekawostką dla tej rasy jest charakterystyczny dla psowatych zorganizowany sposób polowania z podziałem na role oraz dzielenie się upolowaną zdobyczą. Są kotami, które mają charakter psa. Przypisywane im psie cechy wyrażają się najbardziej w przywiązaniu do właściciela. Jak podają właściciele potrafią polować gromadnie porozumiewając się cichym miauczeniem. Niektórzy przypisują im również polowania z podziałem na role w czasie ataku.