Otwórz menu główne

Kryzys wieku średniego, Kryzys czterdziestki – nazwa okresu w życiu człowieka, użyta po raz pierwszy przez Elliotta Jacques’a w 1965. Kryzys ten może nastąpić, gdy człowiek osiąga połowę oczekiwanego czasu życia. Kryzys może też być wywołany przez różne wydarzenia, np. andropauzę czy menopauzę, lub też chorobę kogoś bliskiego, śmierć rodziców. Efektem kryzysu może być przewartościowanie dotychczasowych priorytetów, dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny.

Nie jest to choroba, ale okres przejściowy w życiu człowieka, który może wystąpić z większą lub mniejszą intensywnością.

Spis treści

SymptomyEdytuj

Do objawów tzw. kryzysu wieku średniego można zaliczyć:

  • przygnębienie,
  • niezadowolenie
  • złość,
  • poczucie samotności,
  • zauroczenie inną osobą, niebędącą partnerem życiowym
  • pragnienie ucieczki od codziennej odpowiedzialności
  • nagły pociąg do alkoholu

Wyniki badańEdytuj

Badania naukowe prowadzone w latach 80. wykazały, że jedynie ok. 10% osób przejawiało w swym życiu symptomy kryzysu wieku średniego[1][2].

Zobacz teżEdytuj

  • 39 i pół – polski serial, który przedstawia perypetie mężczyzny przeżywającego kryzys wieku średniego

PrzypisyEdytuj

  1. „Midlife Without A Crisis,” Washington Post, Poniedziałek, 19 kwietnia, 1999. [dostęp 2013-02-27].
  2. Lachman. Development in Midlife. „Annual Review of Psychology”. 55. s. 305-331. 

BibliografiaEdytuj

  • Elliott Jaques. Death and the Midlife Crisis, International Journal of Psychoanalysis, 1965.
  • Gail Sheehy. Passages: Predictable Crises of Adult Life, 1976. ​ISBN 0-553-27106-7​.
  • Margie Lachman, Handbook of Midlife Development, John Wiley & Sons, 2001. ​ISBN 0-471-33331-X​.